De Hete Hel van Harstad

PaulVoorwaar het leven van een leraar gaat niet over donskussens, beste lezers. Deze triumviraatblogger werd aangewezen om als begeleider mee te reizen met een groep HBO studenten uit het Travel & Tourism Management programma dat mede door de hogeschool van Kemi-Tornio wordt georganiseerd. Als afsluiting van het eerste semester, Travel & Tourism (het Management gedeelte begint na de zomer), konden studenten die aan de studie-eisen hadden voldaan deelnemen aan een werkbezoek aan Noorwegen. Deze zomercursus werd geoganiseerd door de Hogeschool van Harstad, de Noorse partner in het programma. Naast studenten uit Finland en Noorwegen kwamen er ook Russische studenten van de NARFU Universiteit uit Archangelsk, de derde partner.

Het Travel & Tourism Management programma wordt voor de tweede keer georganiseerd en het heeft er alle schijn van dat het deze keer nog successvoller zal verlopen dan de pilot. In principe wordt heel het programma via het Internet aangeboden, met elke week virtuele klasuren in iLinc op Dinsdagavond en met huiswerk en studie material in onze Moodle leeromgeving. Het hele programma is 60 ECTS studiepunten waard en kan worden ingebouwd als een specialisatie in bestaande business- of management-georiënteerde studies.

Het was mijn taak om tijdens de zomerwerkweek te fungeren als herder om te helpen de studieschaapjes op het droge te houden. Mijn kleine kudde bestond uit vier Finnen, twee Nepali, een Duitser, een Chinees en een Nigeriaan. Wij vertrokken per bus uit de verpletterende hitte van Tornio op naar de koele bergen van Noord-Noorwegen voor drie dagen van excursies en groepsopgaven in de Lofoten. Noorwegen heeft, zoals alom bekend, een uiterst wisselvallig klimaat, waarin de regenfronten normaliter over ekaar struikelen.

Wie beschrijft dan ook mijn ontzetting, neen verontwaardiging, toen wij na een hoopgevend druilerig parcours door de besneeuwde bergen aankwamen in een door avondzonneschijn overgoten Harstad! Ik klampte mij nog wanhopig vast aan de hoop dat dit slechts een bizar, uitzonderlijk weerfenomeen was. Zo hoog boven de poolcirkel verwacht je immers geen twintig plusgraden in de lente! Die hoop werd de volgende ochtend echter wreed de rotsgrond in geslagen; het bleek dat Harstad al een hele week van dit weer had moeten ondergaan en het zag ernaar uit dat daar tijdens onze werkweek geen verandering in zou komen. Heel mijn verwachtingspatroon, mijn gekoesterde stereotiepe van Noorwegen als regenkoel paradijs, viel aan duigen, maar geld-terug ho-maar! Mijn teleurstelling bereikte eens te meer peilloze diepten.

Ziet u nu deze foto’s van de plaats des delicts eens aan en zeg nu zelf: Zoud ook u niet in tranen uitgebarsten zijn als u had moeten afzien zoals arme ik?

Lille Kjeipe van onderen

Tijdens een van de excuries moesten wij deze berg beklimmen van onze gastheer, helemaal naar dat topje waar het pijltje naartoe wijst!

Lille Kjeipe on top

Eenmaal boven hurkt men dan als de fool on the hill om een plaatje te schieten.

Van bovenop Lille Kjeipe

Het lijkt een vrij zinloze exercitie om zo’n klomp steen te beklimmen, maar vanaf het topje kon je dan zien waar we daarna naar toe gingen (aangegeven met pijltje), dat was natuurlijk niet niks.

De middenachtszon op Atlantische Oceaanniveau

Vanaf het aangewezen uitzichtspuntje kon je namelijk de middernachtszon zien (een grote zwendel als u het mij vraagt: het was gewoon dezelfde zon!).

Lofoten bij Borg

De oplettende lezer heeft geen pijltje nodig om te zien dat wij ook de volgende dagen enige regenwolken geheel moesten ontberen. En dan die onbeschaamde kleur van dat zeewater!

Zandstrandje in de Lofoten

Mediterrane taferelen boven de poolcirkel: Ik zeg u, het is een schande!

Bij al deze ellende was mijn enige troost dat een glaasje rode wijn slechts een schappelijke tien Euro kostte, maar dat bleef dan ook het enige lichtpuntje in deze tunnel van triestheid. Nu zucht ik wederom thuis onder die onverbiddelijke ploertendoder in de Laplandse hemel; de zonnesteek lonkt zodra men een voet buiten de deur zet. Ik ben zielig!

Even zwaaien naar de NSA: fucku

Advertisements
This entry was posted in Jeremiades, Paul Nijbakker, Reisimpressies and tagged , , , . Bookmark the permalink.

8 Responses to De Hete Hel van Harstad

  1. Anton Lustig says:

    Spijtig dat de omgeving zo’n nare indruk op jouw kudde gasten heeft moeten achterlaten. Zoveel plusgraden, abnormaal!

    • @Anton,

      En geen drupje regen, de boeken over Noorwegen moeten worden herschreven! Mijn studenten vonden het wel fijn, al die zonneschijn, die zijn al helemaal klaar voor de klimaatverandering…

  2. cor verhoef says:

    Paul, dit is obsceen. De ananasteelt lonkt echter, zoals ook een bloeiende copra-exporthandel. Weet je wat Unilever tegenwoordig betaalt voor een hectoliter palmolie? Ik zou zeggen, doe er je voordeel mee!

  3. stripman says:

    Kom dan toch naar het koele zuiden ! Hier al de hele dag bewolkt en dikke truien weer…;o)

  4. Tante Til says:

    Ben je inmiddels bijgekomen? Van mij mag het weer voor mijn komende vakantie in Schotland best afwijken van het beeld…

    • @Tante,
      Ik geloof dat Schotland nog te ver naar het Zuiden ligt om door deze hittegolf getroffen te worden. In Nederland wordt al een week lang beter weer voorspeld, maar altijd overmorgen, terwijl het in Noord Finland al deze tijd prachtig warm weer is geweest. Mijn ega is zeer tevreden!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s