K-pop has arrived! (en pannekoeken)

Paul Jawel, het is gebeurd hoor. Het gelikte Koreaanse pop-produkt is doorgedrongen tot de uithoeken van de wereld, inclusief het kalme, koele Finland inclusief de uithoek van dat land, het landelijke stadje Tornio, tot in de bescheiden wijk Juhannussaari en uiteindelijk tot in het ultima thule van mijn tot voor kort in dit opzicht nog maagdelijke hersenpan. Met andere woorden, een K-pop wijsje heeft zich voor het eerst tussen mijn oren genesteld en is daar niet weg te branden. Het einde der tijden is nabij, voorwaar ik zeg u!

Ik weet niet waar ik dit deuntje opgepikt heb; wellicht van een ringtone in het voorbijgaan, van vlagen barmuziek tijdens een avondwandeling, of pakweg van één of andere pornosite, wie zal het zeggen. Hoe dan ook, ik had onlangs zo’n Sisyphosdroom, waarin je een taak probeert te volbrengen en het wil maar niet lukken. In mijn droom wilde ik pannekoeken bakken, maar ik had niet de juiste ingrediënten, dus het bleef maar mislukken en uiteindelijk slaagde mijn droom-ego erin om in een supermarkt te belanden. En dit was de grootste supermarkt ter wereld. Ze hadden er van ALLES! …behalve de ingrediënten die ik nodig had en ik circuleerde met groeiende verontrusting tussen de eindeloze, afgeladen schappen en laadde mijn karretje vol met exotische zaken die ik helemaal niet nodig had, inclusief blikjes walvis (want wie kan zonder, nietwaar?). En tijdens deze beproeving speelde dit aanstekelijke nummer op repeat:

WAARSCHUWING: Milde doch blijvende hersenschade valt niet uit te sluiten na het horen en zien van dit clipje!

U zal zich afvragen, hoe ben ik, die zelfs van Gangnam Style verschoond was gebleven, dit cute clubje (Momoland heten ze) op het spoor gekomen, als ik ze enkel in een droom gehoord heb? Wel, het antwoord is dat, als men wordt gekweld door een oorwurm die voortdurend “boom boom” in je oor neuriet, men, gelijk die boer in Gaasterland, weldra YouTube ter hand gaat nemen (bronzen vazen zijn tegenwoordig moeilijk aan te komen, zeg nu zelf), om de oorsprong van de aandoening op de kop te tikken. En waarachtig, de kwelgeestsong kwam meteen boven drijven!

Tot nu toe is het mogelijk gebleken om de dreunende deun tijdelijk te overstemmen met schoner geweld, zoals daar zijn het duet uit de Parelvissers uitgevoerd door Jussi Björling en Robert Merril, of het bloemenduet uit de Lakmé door Anna Ntrebko en Elina Garanca. Het arglistige van Bboom Bboom is echter dat het op onbewaakte ogenblikken weer geniepig naar binnensluipt. Om mijzelf te troosten, heb ik toen maar een dozijn pannekoeken gebakken…

This entry was posted in Kunst / Muziek, Paul Nijbakker. Bookmark the permalink.

2 Responses to K-pop has arrived! (en pannekoeken)

  1. Arme Paul! Echt zielig voor je. We moeten een oplossing vinden!
    De enige suggesties die ik heb zijn:
    (1) het nummer keihard achterstevoren afspelen (daar zijn trucjes voor)
    (2) meedansen, het hele nummer instuderen!

    Anton

  2. Pingback: Lê Cát Trọng Lý (wat zeg je me daar van) | Het Triumvieraat

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s