Category Archives: Egaode

Egagebed

Zo de wereld eindigt en we gaan naar de hel, dan niet met een zucht maar met een innig vaarwel Een innig vaarwel gevoel niet vermeden Al zeggen we wel: tot wanhoop geen reden Hoop kan geboren worden van gisteren … Continue reading

Posted in Egaode, Paul Nijbakker | Tagged | 3 Comments

Ontdekking in het park – een Egaode

bijdrage van Anton Lustig ~~~ Triumvieraters hebben Ega’s. En Ega’s dienen bezongen te worden. Maar je kunt als schrijver natuurlijk niet gewoonweg zeggen dat Zij “álles” voor je is. Dat werkt gewoon niet; dat is geen stijl. Vandaar ook dat Paul … Continue reading

Posted in Anton Lustig, Bericht uit Zaiwaland, Biografie, Egaode, Kunst / Muziek, Prop Roots | 16 Comments

Egaobservatie

Koude handen, Woorden in wolkjes, Stampen op de mat, Twinkellichtjes In volle glazen, Rood en wat, Geur van groen, Kaarsvet kandelaar, Bestoven ovenhanden, Glanzend ogenpaar, Warme wang, Lang omarmen: Dat maakt gelukkige Kerst.

Posted in Egaode, Paul Nijbakker | Tagged , , | 6 Comments

Egaopera

Ademloze aria Palabiodentaal, da capo, da capo, libretto libido, bewegend beeldverhaal in weinig woorden, dageraadsgedachten voor vage late nachten en tenslotakkoorden.

Posted in Egaode, Paul Nijbakker | Tagged , | 7 Comments

Ode aan Ega, 12

Wij moeten in deze dagen niet spreken van verloren lente of bevroren vlinders dood. Geen zomaar of winter op onze lippen dragen niet het lood van onuitgesproken vragen op ons voorhoofd. Wij moeten volharden, wachtend op de sneeuw, en zonder … Continue reading

Posted in Egaode, Paul Nijbakker | Tagged , | Leave a comment

Ode aan ega, 11

Langs de ramen De bomen buiten worden wazig en vloeien samen Zo deelt ook mijn ziel buiten de oevers van ons lichaam in het oneindeloze fundamentele van dit moment; verstand op oneindig blik op jou… erbarme dich

Posted in Egaode, Paul Nijbakker | Tagged , | Leave a comment

Ode aan Ega, 10

Dochter van een god die de luidrucht niet schiep, maar wel het zomerzicht van jouw ogen, het ballet van vingers die minnen met lippen licht, zonder meer, maar wel welsprekende benen ook schouders in gedachten blij; voor mij en mijn … Continue reading

Posted in Egaode, Paul Nijbakker | Tagged , | Leave a comment

Ode aan Ega, 9

De naakte welving mensenvoet herschept het wezen van het strand Afdrukken van de dans des levens als woorden in het zachte zand Een liefdesverklaring die doch weldra de zilte zee uit zal wissen Als gold het een zomergezegde dat in … Continue reading

Posted in Egaode, Paul Nijbakker | Tagged , | Leave a comment

Ode aan Ega, 8

Der meeuwen schreeuw schril klinkt kil onder ogenbogen die zandbanken strand en duinrand en maan licht in ogen in één droom ver- bed- en blad- vulling, in dulci jubilo Amen.

Posted in Egaode, Paul Nijbakker | Tagged , | Leave a comment

Ode aan Ega, 7

De klok slaat 8 op de schaal van Beaufort om de oren verspreide onweersbuien drijven in het afwaswater van de tijd; met warme frasen drogen we af en uit in de wijde wereld, jij en ik dus eindelijk is het … Continue reading

Posted in Egaode, Paul Nijbakker | Tagged , | Leave a comment

Ode aan Ega, 6

Stilte, als ijspegels aan de wijzers van de klok, raapt gehaast mijn verdampende voetstappen van het parket. Mijn woorden bevriezen op het raam en heel mijn wereld houdt de adem in bij het noemen van jouw naam. Je slaapt, liefste. … Continue reading

Posted in Egaode, Paul Nijbakker | Tagged , | Leave a comment

Ode aan Ega, 5

Wij zijn slechts bladeren op de winden van de tijd die ons samenbrengen en weer scheiden. Toen ik jou tegen het lijf liep, wenste ik, dat het voor één keer windstil mocht wezen.

Posted in Egaode, Paul Nijbakker | Tagged , | Leave a comment