Standplaats Tornio: Terug van Weggeweest

PaulWeledele oudere heren en jongere meisjes en andere hoekstenen van de samenleving, deze Triumvirater hield het na twee jaar aan de Zweedse kant van de grens voor gezien en is terugverhuisd naar de oude stee, Tornio in Finland. Ondanks alle propaganda over Tornio-Haparanda als één grenzeloze stad is het wonen in één land en het werken in een ander land nog steeds geen sinecure. Belastingkantoren en andere bureaucratische instellingen hebben geen boodschap aan de propaganda en verdienen in het ene land en betalen in het andere is en blijft uiterst complex (zelfs wanneer de overheden géén incorrecte informatie verschaffen).

Daarom besloten wij deze zomer terug te verhuizen, maar het is in Tornio niet zo gemakkelijk aan een woning te komen als in Haparanda (dat laastste was ook aanvankelijk onze reden om de grens over te steken); dus het duurde tot eind Juli voordat we een flatje konden bemachtigen waar we per 1 September in konden trekken.

Die verhuizing moest in fases, want voor ondergetekende zijn de eerste weken van September altijd de drukste van het jaar, omdat dan de school weer van start gaat en er veel vraag naar ondersteuning en training is. Daarbij kwam bovendien ook nog de nasleep van de verhuizing van onze belangrijkste leeromgevingen naar een nieuwe server in Rovaniemi, met een nieuw adres, wat allerlei verwachte en onverwachte problemen met zich mee bracht, waarvoor ik tijdens de zomer geen tijd had, omdat ik van hogerhand de opdracht had gekregen al mijn oude vakantiedagen op te maken.

Het was trouwens toch geen goede zomer om te werken, want het was werkelijk extreem warm. De hele maand Juli steeg de middagtemperatuur tot 25 graden Celsius (d.w.z. boven nul) of meer. Ik was dagelijks gedwongen om de airconditioning aan te zetten, niet normaal, letterlijk. U kunt het niet gek vinden dat ik uit die tropische hel weg wilde en waarachtig zodra we de inboedel naar Finland begonnen te verslepen begon het af te koelen.

Vanuit het keukenraam

Ik weer met mijn fotografisch onbenul; door het tegenlicht zie je de rivier helemaal niet.

Nu wonen we dan hoog en droog (m.h.o. op de stijgende zeespiegel a.g.v. de klimaatopwarming) op de vierde verdieping van een stevig flatgebouw op het noordeinde van het eiland van Tornio. Met uitzicht op de rivier  aan de ene kant en de grens aan de andere. Nu laat het uitzicht vooral bomen in herfsttooi zien, want de herfst is voortvarend ingevallen. Deze week bracht rijp op het gras en nachtvorst tot min vijf en vandaag sneeuwt het flink. Je zou haast kunnen zeggen dat het nu meer wintert dan tijdens de Kerstdagen vorig jaar.

Niet dat die verhuizing zonder slag of stoot of haken en ogen verliep. Tornio is een prettige woonplaats, maar het heeft zijn nadelen. Eén ervan is dat je voor een vaste internetverbinding bent aangewezen op slechts één aanbieder, het beruchte Sonera. Het moederbedrijf van Sonera, het Zweedse Telia, is berucht vanwege de hand en spandiensten die het verricht voor dictatoriale bewinden in toekomstige Putin-Russiche deelstaten. Sonera zelf daarentegen geniet vooral bekendheid vanwege de ontoereikende service die ze verlenen aan hun klanten in eigen land (een euvel dat vele monopolisten kenmerkt), maar daarover in een volgend stukje meer

Advertisements
This entry was posted in Paul Nijbakker, Standplaats Tornio and tagged , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to Standplaats Tornio: Terug van Weggeweest

  1. Rob Alberts says:

    Naar mijn idee bestaan grenzen vooral om zo belasting te kunnen innen.
    Geen grenzen, geeft dus minder belasting lijkt mij.

    Al hoor ik hier vaak roepen dat het vervallen van de landsgrenzen binnen Europa vooral geld kost.

    Vriendelijke groet,

  2. Anton Lustig says:

    Veel woonplezier gewenst in jullie nieuwe huis!
    Laat maar eens wat foto’s zien van het uitzicht.
    Troost je, onze internetverbindingsproblemen zijn nog veel penibeler en de provider nog corrupter.

  3. Cor Verhoef says:

    Kwil ook fotoos. Ik kan me goed voorstellen dat het werken in het ene land en wonen in het andere land, al liggen woon-en-werkplek slechts op een steenworp afstand van elkaar, zo zijn sores met zich meebrengt. Louter en alleen door zo’n gekke grens.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s