Boekje of Biobezoekje?

Pocketomslag (Zweeds)

Het boekske in kwestie

PaulEnige jaren geleden las ik een Zweeds boekske, zoals ik wel vaker pleeg te doen. Het betrof een destijds buitengemeen populair werkje van de journalist en mediaondernemer Jonas Jonasson. Journalisten met schrijversaspiraties vind je veelvuldig in Zweden, al zijn ze niet allemaal even successvol of getalenteerd (deze twee kenmerken gaan zoals ik bekend mag veronderstellen lang niet altijd samen).

Het boekje was uitgegeven door Piratförlaget, een uitgeverij opgezet door journalist en auteur Jan Guillou, welke zelf actueel is met een romansuite over de twintigste eeuw, beschreven door de ogen van fictieve personen die bij vele historische gebeurtenissen aanwezig zijn. Het boek “De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween” gebruikt eenzelfde kunstgreep, om de twintigste eeuw de maat te nemen, maar het doel is geen historieles, doch puur onderhouding.

De honderjarige hoofpersoon is een man met maar één passie, het opblazen van alles wat los en vast zit. Zijn levensfilosofie is verder dat je de dingen maar moet nemen zoals ze komen.  En in zijn geval overkomen hem de gekste zaken. De stoïcijnse benadering van de hoofdpersoon zorgt ervoor dat het toeval niet tezeer de spuigaten uitloopt. Zo belandt hij als een soort Zweedse Forrest Gump (Fårrest Gömp?) door omstandigheden veelal buiten zijn controle in allerlei amusante pseudo-historische verwikkelingen. De humor is onderkoeld in de stijl van Arto Paasilinna. Het boekje ontleent een deel van zijn effect aan het afwisselen van hoofdstukken met de hedendaagse avonturen van de honderjarige (die eigenlijk het leukste zijn) met hoofdstukken die bestaan uit flashbacks naar eerdere avonturen.

Filmposter (Zweeds)

Filmposter (Zweeds)

Het boek was een bestseller in Zweden en werd vertaald in een reeks buitenlandse talen waaronder het Neerlandsch. Het kon dan ook niet uitblijven dat het verhaal verfilmd zou worden. En die rolprent, dames en heren, is nu in Nederlandse filmzalen te zien. Ik heb bij ontstentenis van een lokale bioscoop mijzelf tevreden moeten stellen met de DVD versie.

Kan ik u aanraden om, ingeval u toch niets beters te doen hebt, het lokale Pathé, Lumière of Tuschinski theater met een bezoek te vereren deze dag van noeste arbeid? Ja, medunkt dat ik dat kan, vooral als u het boek nog niet gelezen heeft.

Vergeleken bij het boek is de film wat onevenwichtig. Alle doden die min of meer per ongeluk vallen in het voetspoor van de hoofdpersoon, komen op het scherm wat minder lollig over dan in het boek; ook heeft de film meer moeite om de kinderlijke naïviteit van de hoofdpersoon niet te laten botsen met zijn practische probleemoplossende vermogen. Het film script slaat grote delen van het levensverhaal over, maar slaagt er desondanks niet helemaal in om het deel van het verhaal dat in de moderne tijd speelt goed tot zijn recht te laten komen en de afsluiting is wel een beetje erg gemakkelijk. Niettemin is de film best het aanzien waard. Er is veel aandacht besteed aan grime en aan de historische sets en voor wie de enigszins donkergrijze Scandinavische humor palatabel is valt er ook nog wat te lachen.

Advertisements
This entry was posted in Boekbeschrijving, Filmbeschouwing, Paul Nijbakker and tagged . Bookmark the permalink.

3 Responses to Boekje of Biobezoekje?

  1. King Billy says:

    Fraaie recensie, dank voor de tip. Leest verfrissend. Boek inmiddels in het Engels besteld.

  2. cor verhoef says:

    Wat is de Engelse titel van de vertaling, Paul?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s