VOOR HEN DIE KWAMEN EN GINGEN…

Het schooljaar zit erop, en dat geeft een heer altijd tijd om te mijmeren over mensen en dingen die voorbij gaan. Ik begin volgend jaar aan het tiende leerseizoen op mijn Thaise middelbare school en ik kan U verzekeren, oh lezert, dat ik heel wat meegemaakt heb in die jaren.

Veel van mijn collega’s zijn in die jaren om uiteenlopende reden ontslagen. Laten we, voor de gein, eens een aantal van deze kleurrijke educatoren onder la loupe nemen.

Laten we beginnen bij Michael (gefingeerde naam, in het echt heet hij Archibald Simpleton). Michael was een Brit die ontslagen werd om twee redenen: Hij stonk en bleef twee weken hameren op een artikel over Batman. Het was elke keer weer Batman. Maar eerst de stank.

Thaise leerlingen hebben het reukvermogen van speurhonden, dus het is altijd belangrijk om fris te ruiken. Bangkok is een hete stad, dus een douche op zijn tijd kan absoluut geen kwaad. Michael dacht daar anders over. Hij werd na een week op het matje geroepen waar hem gewezen werd op zijn onaangename lichaamsgeur en of hij daar niet iets aan kon doen. Archibald, Michael reageerde als door een wesp gestoken: “ik heb nog nooit leerlingen gehad die over mijn lichaamsgeur klaagden”, kaatste hij. “Maar Michael, zou het niet een heel klein beetje kunnen zijn dat de leerlingen daar te beleefd voor zijn?” bracht ik zalvend in. (ik was degene die het fuctioneringsgeprek leidde). Michael vond het allemaal pertinente onzin.

De volgende dag echter, kwam Michael de lerarenkamer binnen met een reusachtige spuitbus deodorant en telkenmale voordat hij naar een klas ging spoot hij zichzelf demonstratief helemaal onder alvorens naar zijn klas te marcheren. Het mocht niet baten. De deodorantgeur en Michael’s natuurlijke lichaamsodeurtje vermengden zich op geheel natuurlijke wijze, waardoor en een ondefinieerbare meur onstond die je de adem benam.

We kregen niet alleen klachten over Michael’s lichaamsgeur, maar ook over zijn lessen. “We zijn al twee weken bezig met dezelfde pagina”, klaagde Boom op een bloedhete December middag. Batman. Michael liet de leerlingen hetzelfde artikel steeds opnieuw lezen en stelde steeds opnieuw dezelfde vragen. De leerlingen haatten hem. Michael kwam weer naar zijn matje en werd vriendelijk verzocht op te sodemieteren. Exit Michael.

Entree Rita. Rita was een lerares uit Kameroen en Rita vond het hoognodig dat onze Thaise leerlingen iets zouden leren over die inktzwarte bladzijde in onze geschiedenis, de slavernij. Dat vond ik ook hoognodig.

Rita gaf haar leerlingen de opdracht om onderzoek te doen naar moderne slavernij en er vervolgens een essay over te schrijven. Een week later kwam Maya huilend mijn kantoor binnen. Maya was half-Thai, half-Amerikaans, en had een gloedvol, perfect onderbouwd essay geschreven over ‘sweat-shops”, hedendaagse mensenhandel en universele uitbuiting van werkkrachten. Rita had haar een F gegeven. Volgens Rita, bestond er vandaag de dag geen slavernij. In haar visie was de “moderne slavernij” de slavernij die plaatsvond in de 17e en 18e eeuw. Daarvoor was er geen slavernij, en daarna ook niet,. Zo vertelde Maya mij. Interessant, de Egyptische pyramides zijn zeker gebouwd door flexwerkers, dacht ik.

Niet veel later het volgende incident, wat ertoe leidde dat Rita haar biezen kon pakken. Ze had haar leerlingen de opdracht gegeven om aan hun ouders te vragen of ze wel daadwerkelijk een gewenst kind waren, en geen ‘ongelukje’. Daar moesten ze dan vervolgens weer een essay over schrijven.

Waar Rita en Michael vandaag de dag zijn. weet ik niet. Ik hoop dat ze een andere professie uitoefenen, ver weg van scholen…

pyramids

 

 Waar ze zin in hadden, die slaven

Advertisements
This entry was posted in Cor Verhoef and tagged , , , . Bookmark the permalink.

10 Responses to VOOR HEN DIE KWAMEN EN GINGEN…

  1. Richard says:

    Doet me huiveren als ik eraan denk dat wij in dit rijtje hadden kunnen staan… 🙂

    • cor verhoef says:

      Richard, die kans lijkt me nagenoeg uitgesloten. Ik vind het nog steeds jammer dat het destijds niet door is gegaan. Ik heb bij jullie nooit een Batman obsessie kunnen bespeuren 😉

  2. Veni vies foetsie

    Voor mij geen baan weggelegd in Siam; het zweet breekt mij al uit als de temperatuur boven nul kruipt. In Bangkok zou ik een wandelende tsunami van transpiratie zijn waarin alles wat ik het voorafgaande decennium heb gegeten olfactorisch valt te bespeuren. Dat kan ik die bloedjes van ongelukjes niet aandoen.

  3. cor verhoef says:

    Paul, ik zweet ook, we zweten hier allemaal. Maar zodra je je dagelijkse persoonlijke hygiene gaat verwaarlozen, dan ga je stinken. Niet alleen in BKK, overal..

  4. Anton Lustig says:

    Deze arme docentjes wisten niet wat ze deden, de hitte was hen vast gewoon te veel. Kijk maar, die ene was een Britse boomzwam en die andere kwam uit Kame… Hee!

  5. Rob says:

    Slavernij van alle tijden en in alle tijden.
    Vreemd genoeg wordt slavernij in de eigen tijd meestal niet herkend.
    En nu wordt het in vroegere tijden goed gepraat.
    Bezorgde maar schone groet,

  6. stripman says:

    Het leven valt niet mee, dat is wel duidelijk…;o)

  7. cor verhoef says:

    Anton, mijn moeder riep altijd “onze heer heeft vreemde kostgangers”, en zo is het maar net. @Rob, zelfs in Europa leven nog steeds miljoenen mensen in slavernij-achtige omstandigheden. @Strip, het is dagelijks kommer ende kwel 😉

  8. Ook onder de leerkrachten heb je vreemde kostgangers, dat is duidelijk. Van stinkers had ik wel gehoord maar Rita en haar ongelukjes ….. ik kwam niet meer bij 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s