INSPECTIE!

Door Cor Verhoef

Toen  afgelopen maandag 21 leraren in de lerarenkamer van mijn school collectief met de duimen zaten te draaien wegens gebrek aan leerlingen die, dankzij de Bangkok “shutdown”, eveneens collectief waren thuisgebleven, werd onze prettige half-comatoze toestand wreed verstoord door Noi, Opperhoofd van The Foreign Language Department. Ze beende onze biotoop binnen en haar ons inmiddels welbekende zenuwtrek –gepluk aan het kraagje van haar poloshirt- verraadde dat Noi gespannen was. “Over een uur vergadering in de Self Access room, het is belangrijk”, sprak ze terwijl ze om zich heen keek, wellicht controlerend of iedereen wel wakker was. William, mijn collega die aan een bureau naast me zat en tot dat moment met zijn hoofd op zijn bureaublad had liggen slapen, ging plots overeind zitten, trok een wenkbrauw op en mompelde “sonuvabitch”.

 

Drie uur later wisten we alles. Het nieuws dat we zojuist gehoord hadden, had onze Thaise collega’s in een gezamelijke paniekstuip gedreven, niet in het minst omdat de dodelijke stilte die door de afwezigheid van de leerlingen over de school hing, het aangekondigde nieuws nog onheilspellender maakte dan het al was: de inspecteurs van het Ministerie van Onderwijs kwamen. Ze kwamen om de school te inspecteren, controleren, evalueren en herwaarderen. Dat, lieve lezer, is geen kattepis in deze contreien.

Na de vergadering waren we weer teruggekeerd naar onze farang-biotoop en achteroverleunend gingen we de lijst af met dingen die ons te doen stonden, voordat de turbo-ambtenaren van het Ministerie met in witte handschoenen gehulde wijsvingers stofmonsters zouden nemen in de schoolbibliotheek.

“Die knakkers komen pas op 11 februarie”, geeuwde Adrian, ‘en eens even kijken, wat ze allemaal van ons willen zien. Lesplannen, course-outline, classroom research. Wat betekent dat in godsnaam, ‘classroom research’? “Dat is een evaluatie van je klassen en beschrijving van de problemen waar je op gestuit bent, met eventuele oplossingen”, wist Allanah, de Ierse biologielerares. “Maar dat is allemaal al beschreven in het Teachers Report”, bracht ik in. William stond op en priemde met een vinger in de lucht. ‘Vergeet nooit dat in de ambtenarij maar een regel de ware leer van de ambtenaar beschrijft; ‘hoe meer papier, hoe meer vreugd.’ ‘Vergeet niet het dogma der dogma’s: “Zin  geven aan zinloosheid is niet alleen zinvol, maar rekt het werkzame leven van elke rasambtenaar”, vulde ik aan. We waren het, zoals gewoonlijk, met elkaar eens, wij buitenlandse, geinfiltreerde aartsagitatoren.

In werkelijkheid, oh nobele lezer, hadden we geen idee waarom onze Thaise collega’s zich nu zo druk maakten over de aanstaande inspectie van de overheidsdienaren. Die inspecties lopen immers al jarenlang volgens een vast patroon: een tiental mannen en vrouwen van het ministerie komt op de afgesproken datum drie uur te laat en wordt met veel zalvende woorden en complimenten naar de vergaderkamer geloodst –de ‘ hong chadamas’. Daar houden zij zich tot aan het middaguur schuil, tezamen met het kader van onze school. In de tussentijd sluipen wij door de gangen van klas naar klas en wanneer je een collega tegenkomt is het meestal, ‘zitten ze er nog?’, ‘ja, nog steeds’. Uiteraard vragen wij ons af hoe het zit met al die dossiers die wij hebben samengesteld en die de geachte afgevaardigden van het Ministerie dienen door te worstelen.

Die dossiers, waarde lezer, hebben slechts een doel: stof verzamelen. De volgende dag worden de potlootknagers meegenomen naar een alleraardigst etablisement voor een copieuze lunch en misschien veranderen er onder de tafel wat enveloppen van eigenaar –dat kan ik natuurlijk nooit bewijzen- maar onze ‘files’ worden nooit ingekeken door de heren en dames ballpointzuigers. En elk jaar krijgen we weer het etikette ‘goeie school’.

Ik geloof werkelijk dat de school waar ik werk een redelijk goede school is, naar Thaise maatstaven. Maar de jaarlijkse zenuwaanval van Noi heb ik nooit begrepen.

 Image
Advertisements
This entry was posted in Cor Verhoef and tagged , , . Bookmark the permalink.

8 Responses to INSPECTIE!

  1. Richard says:

    Mooi stuk proza, Cor. Het is ook een wonderlijk land, met wonderlijke mensen.

  2. Cor Verhoef says:

    Je blijft inderdaad van de ene verbazing in de andere vallen, Richard.

  3. stripman says:

    Het bedrijfsleven kent dit verschijnsel ook, alleen heet het daar ISO-certificatie…;o)

  4. Bij ons heet het “audit” en wordt eens in de tien jaar georganiseerd. Ik maak mij nu dus maar zorgen over onze nieuwjaarsfrisse fusie met de HBO van Rovaniemi en de ontslaggolf die daarop zal volgen in de komende weken.

    Ik haal voor de zekerheid mijn bedelstaf maar alvast uit het vet. Zijn er nog vacatures voor een eLearning expert bij jullie?

  5. cor verhoef says:

    @Stripman, de inspecteurs die onze school komen inspecteren zouden in Finland nog niet eens aan de bak komen als honduitlater. Ze hebben hun baantje allemaal gekocht.
    @Paul, dat klinkt niet best. We hebben in April wel een vacature voor een vlees-en-bloed leraar Engels. Ze zullen jou toch niet de laan uitsturen met je jarenlange ervaring?

  6. Anton Lustig says:

    Dus er zijn meer farangs op jouw school! Kan een leuke boel zijn. Doet me denken aan de tijd dat ik Nederlands gaf aan die Vreemde-talen-universiteit in Beijing. Inderdaad, maken jullie je maar niet te druk. Hebben jullie oploskoffie of echte koffie?

  7. Met plezier gelezen.
    Hoe controles het onderwijs stuk kunnen maken.
    Collegiale groet,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s