Bericht uit Zaiwaland 2013/14!

by Anton

ik wou dat ik wat beter kon zingen

Aan het eind van dit kalenderjaar en het begin van het volgende, bekruipt me plotseling de behoefte om eens iets aardigs aan mijn vrienden te schrijven. Eerlijk gezegd “heb” ik doorgaans niks met de feestdagen, maar deze aangelegenheid van vandaag vind ik nu toch wel iets hebben.

Nee, wij hebben niet aan kerstmis gedaan, en als we geen email of andere media hadden dan waren we het glad vergeten. Geheel toevallig viel kerst samen met een groot feest in ons dorp: de opening van het gemeenschapscentrum. (Nee, niet ons Prop Roots centrum, dat was een half jaar geleden.) En vanaf de dag daarop deed heel het dorp mee aan het hele proces rondom de begrafenis van een zojuist overleden oudje, tot aan afgelopen nacht eigenlijk, dus dat duurde meerdere dagen, met eindeloze cirkeldansen, ceremonies, eten en drinken en veel vuurwerk. Een heel sociale gebeurtenis waar wij voor een aanzienlijk deel aan deelgenomen hebben. Dus dat is hoe onze ‘feestdagen’ verlopen zijn. 

muziek- en dansgroep van ons dorp

Ik hoop, ik hoop dat een ieder het komende jaar als een onbeschreven blad voor zich ziet. Met veel smetteloos wit. Een jaar waarin je er lekker tegenaan kunt gaan. En zonodig fijn tegen de jouwen aan kunt leunen, net als dat zij dat tegen jou aan kunnen doen. En dat ook zij veel van dat Wit en al zullen zien. Of vooral veelkleurige dingen, ieder zijn/haar smaak natuurlijk.

Li Yang met waterbuffeltje dat pas geboren is in de stal vlak onder ons huis

Oud en Nieuw vieren heeft toch altijd iets te maken met de vergankelijkheid van het leven? Nou, er valt een hoop te leren van hoe de Jingpo-dorpelingen omgaan met de dood. Bij deze aangelegenheden geen verplicht huilen zoals bij de Han-Chinezen; het is zelfs bijna een soort feest, waar heel het dorp aan deelneemt. Het rondedansen en zingen gaat dag en nacht door, in een monotoon en statig ritme, waarbij de lucht vibreert door het slaan op de grote zingende gongs. De muziek heeft iets melancholisch en zet op een heel vrijblijvende manier aan tot bespiegelingen over het leven.

Hier nog wat meer foto’s vanuit het dorp. Veel groeten en Iedereen Gelukkig Nieuwjaar!

de gongs geven het ritme aan

de oude vrouwtjes, de ruggengraat van het dorp

Deze drie dansen hun eigen routes langs ceremoniele attributen, de voorste is de sjamaan.
De rest (hier naar links bewegend) danst in cirkels.
(Als echte mededorpeling dans ik uiteraard ook mee.)

Meer weten, zoals waarom wij in dit “afgelegen” dorp wonen en wat wij hier eigenlijk doen? Klik hier voor de andere artikelen van deze reeks.

Mailadres:  antonlustig@gmail.com
Info: Site.douban.com/leandong  en Facebook.com/PropRoots
Twitter: @PropRoots en @Anton_Lustig

Advertisements
This entry was posted in Anton Lustig, Bericht uit Zaiwaland, Prop Roots and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s