Bericht uit Zaiwaland 8 – Poppen, spoken en mooncakes

De kinderen van het Jǐngpō-volk in het grensgebied China-Birma zijn integer en sociaal en klimmen goed in bomen. Ze spreken meerdere talen en zitten vol artistiek talent, en kennis over de hen omringende natuur. Maar het onderwijs is benedenmaats, terwijl drugs en aids overal op de loer liggen. De grassroots nonprofit-organisatie Prop Roots geeft hen een platform, en bevordert hun zelfvertrouwen en gevoel voor individualiteit, door middel van creativiteit, talenonderwijs en interculturele uitwisseling. Het dit jaar voltooide Prop Roots activiteitencentrum vormt een opvallend onderdeel in het Jingpo-dorp waar de twee oprichters nu voor permanent gevestigd zijn. Lǐ Yáng was jarenlang juriste en Communications-expert voor internationale NGO’s. Haar echtgenoot, doctor Anton Lustig, de schilder en muzikant, is van huis uit expert op het Zǎiwà, de voornaamste taal van de Jingpo binnen China, na jarenlang onderzoek, wat een hechte band met de Jingpo opleverde. Wat mede verklaart waarom juist dit dé plek voor hen is.

door Anton Lustig

Zomerkamp

Omdat het blad de Leeuw zo’n lange zomervakantie had, kon ik het niet laten om alvast een nieuw Bericht op het web te zetten, dat was: ‘Bericht uit Zaiwaland 7’. Het belangrijkste nieuws van toen was ons Zomerkamp Nieuwe Stijl: eindelijk in ons eigen projectcentrum en, dankzij een grote nieuwe samenwerking, nu voor Jingpo-dorpskinderen en Chinese stadskinderen samen. De bevriende organisatie bracht 27 kinderen en 5 begeleiders mee, afkomstig uit steden in heel het land. Ons voornaamste doel was de kinderen van deze twee verschillende werelden vrienden te laten worden, wat fantastisch slaagde. Maar daarover dus meer in het vorige bericht.

             met de Amerikanen

Druk

Voor een groot deel staat Prop Roots gelijk aan: mijn vrouw Li Yang en ik. Al lange tijd geldt het al uniek als wij eens een dagdeel géén andere mensen in huis hebben, eens rustigjes met ons tweetjes een eenvoudig maaltje kunnen gebruiken bijvoorbeeld. Vooral de laatste maanden was het een gekkenhuis, en dan heb ik het nog niet over de plaatselijke kinderen die hier regelmatig langskomen. De plaatselijke autoriteiten verbazen zich vast enorm over wat er hier bij ons allemaal over de vloer komt. Binnen enkele maanden zijn hier al vier verschillende filmploegen geweest, en de meeste bleven logeren. Naast nog veel ander bezoek kwam er ook nog een week lang een groep van 13 studenten en docenten early childhood education, uit Seattle, USA. (Foto’sZij hebben veel leuke dingen met de kinderen gedaan en hard geklust in het huis. Juist toen zij er waren was het mid-autumn-feest en kwam een banket-ondernemer een paar duizend mooncakes langs brengen, vergezeld door een lokale tv-ploeg om deze geïmproviseerde goodwill-actie vast te leggen. De kinderen maakten tekeningen  en schreven een speciale wens erop en de middag eindigde in een chaotische manao-dans, vrijwel een hospartij. Dat is waar ook, deze activiteit viel samen met het bezoek van nóg een tv-ploeg, maar dan van CCTV uit Beijing, die we later niet meer hebben teruggezien… Dit alles maar een idee te geven van de chaotische situaties die hier soms heersen.

Lopende band

Aan publiciteit dus geen gebrek. Het komt zelfs ongevraagd. Een tweede documentaire over ons, vorig jaar zomer gefilmd, is kort geleden vertoond op CCTV-10. Ook deze is op het web nog te zien. Als teams van China Central TV er zijn, betekent dat dat er overheidsmensen en een chauffeur meekomen en dat er achter de schermen door allerlei regeringsorganen over ons vergaderd wordt. Momenteel wordt al gewerkt aan een derde documentaire, weer Chineestalig en ook met een breed publiek. Tot nu toe was het werk steeds van hoge kwaliteit en dus zowel mooi als nuttig, en alleen maar om blij om te zijn.

             uit de nieuwe CCTV-documentaire

Poppenkast

Een nieuw vast deelproject speelt zich af rond poppenkast. Gebaseerd op traditionele Jingpo-verhalen of alles wat de kinderen zelf maar bedenken (wat zich trouwens ook meestal in het woud afspeelt.) Een groep kinderen heeft zich aangemeld om alles te leren wat er komt kijken bij het voorbereiden van een echte poppenkast-voorstelling. Zoals we die aan het eind van het jaar gaan geven, in verschillende dorpen en mogelijk in Beijing.

Lobbyen

Als dit blad verschijnt zullen we onze vaste lessen aan de lokale school: Happy English, Leesvaardigheid en Creatief Schrijven, alweer hervat hebben. We moesten hiervoor enig lobby-werk met de overheid verrichten en kennismaken met het nieuwe hoofd Bureau Onderwijs. Onze locale netwerk is zich aan het uitbreiden. Dat is heel belangrijk en ook plezierig als we mensen treffen die ons echt graag willen helpen.

Spoken

De kinderen zorgen soms voor verrassingen. Drie jongens hebben zelf een speelfilm in elkaar gezet, een soort spookverhaal, beetje eng bedoeld maar vooral grappig, d.mv. een eenvoudig digitaal cameraatje, waarbij zij heel inventief te werk zijn gegaan. Een voorproefje voor wat later nog aan grootser filmwerk komt. (Een fragmentje uploaden is door de trage internetverbinding hier helaas mislukt.)

Koebellen en wuivend bamboe

Hier in dit centrum te mogen leven en werken is een voorrecht. ’s Nachts hoor je niets anders dan de zingende insecten en het zachte geklok van de bamboe bellen van de waterbuffels. Warmte-isolatie is niet nodig, dus alles ventileert. Het huis is zo goed ontworpen dat het niet uitmaakt dat de materialen zelf nog goed te zien zijn: onbewerkte rode bakstenen, heel basic betonnen vloeren zelfs, en natuurlijk veel bamboe vlechtwerk. De bovenverdieping is tamelijk doorzichtig met al dat glas. De speciale indeling met haar ruimtelijke effecten creëert een heel apart gevoel van inspiratie, wat iedereen voelt die hier komt. Het ruime uitzicht verandert met de minuut en in een paar stappen sta je buiten. Dit huis is ons in de schoot geworpen, dankzij dat grootse pro bono ontwerp van Yao Jianjun (Yuster.nl) Alleen duurde de nasleep van deze worp nogal lang, zo’n anderhalf jaar van ploeteren en kamperen. Er was een flinke overhead en de bouw kostte al ons spaargeld en zelfs nog véél meer, en dat zonder vast inkomen. Terwijl de locale bevolking ons nog steeds voor rijkelui aanziet, want aan zo’n vooroordeel verander je toch niets. Maar ons project heeft nu een Hart, met dikke wortels aan de bodem verbonden, en we gaan hoe dan ook gestaag verder.

        Vrienden van de Pǔmǐ-minderheid op bezoek, uit het verre noordwesten van Yunnan. De vrouw bespeelt hier een (driedubbele) mondharp.

Familiebezoek

Even privé. Mijn zus en haar gezin zijn in augustus voor het eerst naar China gekomen en wij hebben hen zowel door Beijing als door onze eigen streek rondgeleid, een vervulling van een ieders grote wens. Een beetje sneu soms, vanwege de offers die dit vergde qua privacy en tijd, was dat er ook nog een filmploeg bij ons actief was. Die hebben het familiebezoek gelijk maar in hun documentaire verwerkt. Gelukkig vond mijn familie het ook wel grappig om daaraan mee te werken.

             Nederlandse familie, Zaiwa-familie en filmploeg

In oktober kwamen dan nog de ouders van Li Yang, mijn schoonouders, op bezoek, ook voor het eerst. Lezers die China kennen, weten hoe ongelofelijk het is wat wij bereikt hebben. Deze alleraardigste, maar typisch Chinese ouders en stadsmensen hebben eindelijk ingezien dat Li Yang en ik hier werkelijk op onze plek zijn, en dat er andere levenswijzen bestaan, naast het comfortabele en risco-vermijdende dat meestal nagestreefd wordt.

Moerstaal interview

Op Geledraak.nl, de voornaamste Nederlandstalige site over China, staat een nieuw interview met mij: http://geledraak.nl/html/showarticle.asp?id=4740

In Nederland

Ik had onlangs de kans gratis naar Nederland te komen voor twee weekjes en ik heb daar goed gebruik van gemaakt, door veel mensen op te zoeken en presentaties te geven. Ik heb daar een radiointerview gedaan voor de Chinese Radio & TV, in het Engels overigens. Heb ook inspiratie kunnen opdoen voor het poppenspelen, want Nederland heeft veel te bieden wat dit betreft.

Tot de volgende keer!

Anton Lustig

antonlustig@gmail.com
Site.douban.com/leandong
Facebook.com/PropRoots
Twitter: @PropRoots en @Anton_Lustig

Advertisements
This entry was posted in Anton Lustig, Bericht uit Zaiwaland, Prop Roots and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Bericht uit Zaiwaland 8 – Poppen, spoken en mooncakes

  1. Tjonge, weer een lang en informatief blog, een journaal eigenlijk. Fijn te zien dat het met Hanneke goed gaat.
    Voor mooncakes, vooral de versie met lotuspasta, houdt ik me altijd aanbevolen.
    Met zoveel filmploegen zitten jullie dus al ruimchoots boven de 15-minutes norm, bovenmodaal met andere woorden… 🙂

  2. cor verhoef says:

    Wow, wat een ontwikkelingen. Altijd weer een feest om je berichten te lezen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s