Reality en de Historische Werkelijkheid

PaulBeeldt u zich eens in, waarde lezer, u verpoost zich comfortabel thuis, pakweg, met een boekske of film, wanneer een miezerig mannetje uw huis binnenloopt en prompt uitgebreid een bruine trui gaat zitten breien in de stortbak van uw toilet! En daarbij laat hij u glunderend weten ”It’s a gift that just keeps on giving”. Ik mag wel hopen dat besproken mannetje daarna ijlings in een dwangbuis en met loeiende sirenes wordt afgevoerd naar het gekkenhuis, toch? Niet dus in de werkelijkheid van een reality TV show. Daar wrijven de programmamakers zich in de handen: ”Die houden we erin!” Geestelijk gestoorde en sociaal-kreupele deelnemers zijn spraakmakend en dus goed voor de kijkcijfers en daarmee, indirect, goed voor de portemonnee van de programmamakers. Daarom blijven de reality kandidaten die u om het hardste haat meespelen tot aan de laatste ronde (en krijgen daarna een uitnodiging om nog eens terug te komen voor een reprise).

Eenzelfde fenomeen zien we steeds vaker in de wereld van de gedrukte pers opduiken. Het internet knaagt voortdurend aan de oplagen en de websites brengen onvoldoende geld in het laatje. De journalist van weleer, de nobele waarheidszoeker, moet zich beter gaan verkopen en daarmee evolueert men tot journaille. Men takelt het spek tot ongekende hoogten en vult de holle vaten met gair, geer en goor. Roddel en achterklap hebben natuurlijk altijd een rol gespeeld in de marges van de journalistiek, maar nu zijn ze tot de mainstream verheven. De Ignobelprijzen krijgen meer aandacht dan de echte Nobelprijzen. Kleurrijke of controversiële leugens en halve waarheden worden wijder verspreid dan de resultaten van wetenschappelijk onderzoek.

Wetenschappelijk onderzoek zegt Henrik Arnstad uit te voeren. Hij is een Zweedse journalist die onschuldige artikeltjes schreef over video games en mobile telefoons. Wellicht had hij een schrijver van historisch fantasy kunnen worden zoals de journalist Jan Wallentin of zelfs van historische fictie zoals de journalist Jan Guillou. Maar neen dat was Henrik niet waardig. Hij vindt zichzelf namelijk heel erg belangrijk. Henrik is historicus en heeft een fil.kand. (vgl. Bachelor of Arts) in geschiedenis van de Universiteit van Stockholm. En hij is gespecialiseerd in de geschiedenis van het fascisme. Hij heeft er drie populaire boeken en een serie artikelen over geschreven die in Zweden en Finland veel aandacht trokken vanwege de opmerkelijke conclusies die Henrik trekt in zijn werk. Hij hanteert een brede definitie van fascisme die van toepassing is op zeer vele groepen in de samenleving van toen en nu. Ja, eigenlijk op iedereen die het niet met Henrik eens is! In Finland zijn heel veel mensen het oneens met Henrik. Volgens Henrik waren de Finnen namelijk fout in de oorlog. De Finse nationale held von Mannerheim was overduidelijk een fascist! Jawel, de hele Finse regering uit die tijd bestond uit overtuigde fascisten die met genot deelnamen aan massamoord, oorlogsmisdaden en de holocaust! En toen de Finse minister van buitenlandse zaken daar aanstoot aan nam, moest hij en al zijn ambtenaren van Henrik de fil.kand. historicus maar eens een cursus geschiedenis volgen.

Uiteraard trokken deze aantijgingen de aandacht van Finse historici, vooral omdat ze pertinent en aantoonbaar onjuist zijn. De gedecoreerde Fins-Zweedse oorlogsveteraan, Harry Järv, tevens schrijver, publicist en doctor in de filosofie, veegde zelfs op 85-jarige leeftijd nog de vloer aan met Henriks geschiedkundige onderzoek. Het bleek echter moeilijk om de bronnen van Henriks onderzoek na te trekken, omdat zijn boeken meestal geen bronnenlijst hadden en tevens referenties in de tekst ontbeerden. Hij had eigenlijk maar één artikeltje gepubliceerd in een echt geschiedkundig vaktijdschrift. Toen men de bronnen en quotes (aangehaalde uitspraken van anderen) uit die tekst ging natrekken bleek dat Henrik zich deels baseerde op (ongefundeerde) blogs, dat hij graag naar zichzelf verwees, en bovendien dat hij in meerdere gevallen uitspraken van anderen verdraaid had. Dat is uiteraard not-done in de wetenschappelijke geschiedschrijving.

Toen deed een Zweedse organisatie, die door Henrik als extreem-fascistisch was bestempeld, eens navraag naar zijn wetenschappelijke merites. En wat bleek? Henrik is helemaal geen fil.kand., hoewel hij dat in zijn blogs, artikelen en boeken wel telkens beweerd had. Het stond ook in zijn C.V. en op zijn persoonlijke websites. En hij had zich er meermalen op laten voorstaan tijdens discussies in Twitter en andere media. Volgens de Universiteit van Stockholm had Henrik nog niet de helft van de studiepunten die nodig waren voor een kandidaatsexamen (waarvoor Henrik naar eigen zeggen cum laude was geslaagd).

Henrik blijkt dus een mythomaan. Als hij zo hardnekkig liegt over zijn opleiding dan zal hij ook wel weinig scrupules hebben aangaande de weergave van de historische werkelijkheid. Henrik heeft een agenda en de werkelijkheid past hij daaraan aan. Hij gaat dan ook niet meer in discussie met zijn tegenstanders (want dat zijn toch maar onwetenschappelijke fascisten). Neen, hij voert zijn polemieken via de Zweedse dagbladspers en zijn websites. Dan hoeft hij niet in te gaan op inhoudelijke kritiek, of vragen over zijn referenties. Toen de erudiete ijzerveter Harry Järv overleden was en zich niet meer verdedigen kon, verkneukelde Henrik zich op zijn blog en suggereerde dat Järv een concentratiekampbewaker was geweest en ten onder was gegaan aan de schuldgevoelens die hij, Henrik, tot leven had gewekt. Hij, Henrik, is namelijk heel belangrijk. Hij is fil… oh, wacht even…

Het was ooit funest voor je carrière om onbevoegd een beschermde titel te voeren (Wie herinnert zich die andere journalist en egomaniak, Charl Schwietert, nog?), maar niet dus in het huidige mediaklimaat. Henrik is niet door zijn universiteit de deur gewezen. Hij heeft geen sancties ondergaan van de tijdschriften die zijn artikelen publiceren (Al heeft het historische vaktijdschrift wel een retractie geplaatst aangaande Henrik’s titel) en ook heeft hij geen moeite een uitgever van naam te vinden voor zijn twijfelachtige historische verhandelingen.

U mag zich afvragen, beste lezer, waarom gerenommeerde uitgeverijen, huizen waar de groten der Zweedse literatuur ooit over de vloer kwamen, zich verlagen tot het publiceren van Henrik’s tendentieuze pulp… Ik zal u het antwoord niet schuldig blijven: Omdat een bruine trui beter verkoopt dan naadloos samengeweven historische feiten waar geen speld tussen te krijgen is, daarom.

Advertisements
This entry was posted in Jeremiades, Paul Nijbakker and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to Reality en de Historische Werkelijkheid

  1. Anton Lustig says:

    Ook zo’n stuk waar geen speld tussen te krijgen is, jammer voor Hendrik.
    Maar wat een misselijke bruine trol toch.

  2. cor verhoef says:

    Gekke Hendrik, niet gehinderd door feiten schrijft hij zijn eigen geschiedenis.

    • @Cor,
      Maar vroeger was het voor gekke Henkie veel moeilijker om gepubliceerd te worden, toch? Een von Däniken werd dan wel in druk verspreid, maar geen zinnig mens die hem voor een archeoloog/historicus versleet, toch?

  3. Over de fil.Kand. kan ik niets zeggen, maar ik weet wel dat de Drs.-titel nooit beschermd was in Nederland. Tot ver in de jaren zestig werd de Drs.-titel ook helemaal niet gebruikt. Als je rechten studeerde werd je Mr, als je medicijnen studeerde werd je dokter, als je techniek studeerde werd je Ir. en als je wat anders studeerde werd je historicus, neerlandicus, germanicus, psycholoog of whatever. En wie promoveerde werd Dr.
    De Drs-titel kwam pas later in de mode en is nooit formeel beschermd. Schwietert heeft dus nooit de wet overtreden toen hij Drs voor zijn naam zette. Maar hij wekte natuurlijk wel de indruk dat hij een universitaire studie had afgerond terwijl dat niet het geval was. In die tijd was echter het wekken van valse verwachtingen al een ernstig vergrijp voor bewindslieden, dus Charles stapte op. Schwijtert verdient nu overigens de kost als ‘communicatie-specialist 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s