Bericht uit Zaiwaland 4 – Vormers van de Ziel der Natie

Anton’s bijlage voor het blad ‘De Leeuw’ van de Nederlandse Vereniging te Peking

De Jǐngpō-dorpsgemeenschappen van de Westelijke Bergen, in de wandeling Zaiwaland genaamd, zijn te vinden in een subtropisch, door Birmees grondgebied omgeven, uiterst puntje van China. Dit is waar Anton Lustig woont, kunstenaar maar toevallig mooi ook ’s werelds voornaamste specialist op het Zǎiwà, gesproken door het merendeel van de Chinese Jingpo. Prop Roots, het levenswerk van Anton en zijn vrouw Li Yang, beoogt door middel van taal- en creatief onderwijs en interculturele uitwisselingsprojecten de Jingpo/Zaiwa-kinderen meer zelfvertrouwen geven en hen beter in staat stellen hun toekomst in eigen handen te nemen, in een samenleving die gekenmerkt wordt door armoede, culturele erosie en enorme problemen rond drugs en HIV/AIDS.

door:  Anton Lustig

Opschieten

Meer dan ooit verkeren we in een overgangsfase. Over een paar dagen reizen wij twee plattelanders af naar de Grote Stad voor een aantal afspraken, en dan ontbinden we gelijk ons team constructiearbeiders. Want tegelijk zal de bouw van ons projectcentrum dan ook min of meer voltooid zijn.

Buren

We sluiten een jaar af van logeren op de lagere school en maandenlang af en aan tussen school en bouwplaats, en talloze brommer-tochten voor proviand van lokale markten en naar allerlei winkels voor bouwmaterialen. Met name in de laatste maanden heb ik op de bouwplaats zelf ook stevig de handen uit de mouwen gestoken. De harde kern van arbeiders die nog over zijn bestaat uit drie Jingpo uit het naburige dorp en één Dǎi. Samen bouwen schept een band en ook scheelt het dat wij niet bepaald hautain of autoritair zijn geweest. Er komen steeds meer buren langs: vrouwen met grote manden sprokkelhout of opa’s met kleinkinderen op de rug, of kleine groepjes die bij ons willen douchen. Onze naaste buurman Madvom is echt een verhaal apart. Behalve een geschikte vent is hij ook muzikant, ceremoniemeester en voortreffelijk bamboewever. Hij levert een hoop extra weefwerk, zoals voor wanden en ramen. ’s Nachts bewaakt hij de bouwplaats.

 

Prijs

We zijn uitgenodigd om op een podium in Shanghai een prijs in ontvangst te komen nemen. Dit in navolging van een interview voor een artikel in het peperdure en glossy Life Magazine (Shēnghuó zázhì) eerder dit jaar. Bijzonder toch: in dit land waar originaliteit zo uit den boze is, blijken er instellingen te zijn die zover gaan om prijzen uit te reiken voor “Vormers van de Ziel der Natie” (Guójiā jīngshén zàojiù jiǎng), speciaal voor mensen die ongewone dingen durven te doen ten behoeve van de samenleving. En deze ceremonie wordt groots aangepakt, misschien wel net zo groots als die andere prijsuitreiking vorig jaar. Heeft u ons toen nog op TV gezien? Helaas komen er tot nu toe nooit financiële beloningen bij kijken. De vliegtickets krijgen we vergoed, dat wel.

Contract

De lessen hier aan deze school door onze tweevrijwilligers-voor-1-jaar zijn intussen begonnen. Cybelle (uit de USA) geeft Engels, en Cuī Qiàn (uit Beijing) doet het Lezen en het Schrijven, met inspirerende verhalen en mooie prentenboeken. We hebben een contract met de lagere school in ons dorp, de school waar onze activiteiten voor een aanzienlijk deel zullen plaatsvinden (en waar een deel van onze zomer- en winterkampen hebben plaatsgevonden). Het hoofd van het prefecturale Bureau Onderwijs heeft  onlangs meermaals persoonlijk bemiddeld. (U oplettende lezer van het vorige Bericht heeft gelijk: dat was diegene die zich eerst nog zo afzijdig hield.) Men zou dus verwachten dat de overheid niet warm loopt voor zulke alternatieve projecten als dat van ons, maar het is eerder andersom: van hogerhand moet verteld komen worden dat wat wij doen nuttig en belangrijk is. Een aanzienlijk deel van de docenten begrijpt nog steeds niet wat wij hier doen en zijn meer begaan met de reguliere beslommeringen en met hun eigen (spreekwoordelijke) rijstkom. Zulke reacties zijn te verwachten als je ongewone dingen wilt doen. Dit soort dingen horen er allemaal bij.

 

Paradijsje

Binnenkort verhuizen we dus eindelijk naar ons Centrum. Dan kunnen we eindelijk dieper ademhalen. Alleen al de beschikking over een echte keuken zal een waar genot zijn, en onze Jingpo-fusion-cuisine zal daar ongetwijfeld verder tot ontwikkeling komen. Maar ook in dit paradijsje, met haar vogelgezang, weidse vergezichten en de fraaiste zonsondergangen, zal de druk op ons alleen nog maar hoger worden, want de vraag blijft: hoe kunnen we Prop Roots laten overleven, zonder inkomsten en mét die hoge schulden? Het wordt hard werken aan verschillende aanvragen, en andere projecten waar u zeker nog van zult horen.

 

Het projectcentrum zal onderdak bieden aan vrijwilligers en andere gasten uit alle windstreken, die zich nuttig willen maken voor de Jingpo en ons project. Het is ook een unieke locatie voor groepsreizen en trainingen. Maar het zou hier ook een exclusief toevluchtsoord kunnen worden voor mensen die de rat race tijdelijk willen ontlopen en hier zuiver persoonlijke doelen willen nastreven, die zich willen onderdompelen in een sfeer en omgeving die maximaal anders is dan wat ze gewend zijn. Wij zullen tarieven hiervoor opstellen en pogen te hanteren. “Kunst-therapie” zou het ook kunnen heten, met het mooiste atelier ter wereld ter beschikking, in de invloedssfeer van mensen als ikzelf die alles anders doen dan anderen, of aangestoken door de spontaniteit van de prille Jingpo-kunstenaartjes die in dit centrum over de vloer komen. Men wordt op sleeptouw genomen naar afgelegen dorpen waar men kan aanschuiven met “echte” Jingpo. Het is hier zó anders dat het dikwijls nauwelijks te geloven is dat we hier in China zijn. De Jingpo/Zaiwa hebben een heel apart verleden en een eigen kijk op de dingen, als relatief klein volk zijnde en nog maar enkele decennia verwijderd van een geïsoleerd bestaan in de bergen, in bamboe-dorpen omringd door oerwoud. Dit is te zien en te voelen.

 

Vooravondmuziek

Aan de vooravond van grote gebeurtenissen, zoals de voltooiing van het bouwproject, en met nog veel meer dingen in het verschiet en in het achterhoofd, kreeg ik de neiging om een stukje muziek te maken met juist een hele andere boodschap. Dit dingetje ging juist helemaal over contemplatie, het naar binnen gericht zijn om nieuwe, oude en vooral ándere dingen te voorvoelen, hoewel toch voor heel veel interpretaties vatbaar, zoals het hoort: Sunrise.

 

Info en hulp

Wij zijn ook te vinden op www.facebook.com/PropRoots.

Doneren kan naar rekeningnr. 11.88.40.665 van Rabobank te Utrecht (A. Lustig, o.v.v. “donatie”) of via Paypal aan “anton_lustig@hotmail.com”. Hier kunt u ook een mail naar sturen!

Advertisements
This entry was posted in Anton Lustig, Bericht uit Zaiwaland, Kunst / Muziek, Prop Roots and tagged , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to Bericht uit Zaiwaland 4 – Vormers van de Ziel der Natie

  1. cor verhoef says:

    Ik onderschrijf het woord van King Billy. Anton, jullie zijn helden. Jonge helden,,,

  2. Cor, Anton en Paul, gelukkig nieuwjaar daarginder.

    Ceesgegroetje

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s