HOE VERSIEREN WIJ ELKANDER…?

Door Cor verhoef.

Dat is waarschijnlijk een vraag die de mens sinds de Eerste IJstijd al bezig houdt, een koude periode in de wereldgeschiedenis waar ongetwijfeld het magistrale zinnetje “heb jij misschien een vuurtje voor me?” voor het eerst haar intrede deed.

Versieren. Hoe doen we dat? Het antwoord daarop is niet eenvoudig, maar wanneer U, oh lezer, de twee B’s hanteert, bent U al op de goede weg; Boek en Bar. Ik ga er even vanuit dat U, als begenadigd lezer en schrijver, niet op uit bent om een Analfabetistische Tokkie aan de haak te slaan die slechts kan stamelen; ” wat een kloteweer he? Ben je op de fiets? Ken ik bij je achterop?”

Boek en Bar. Het is allemaal zo simpel. Je loopt in een kaarsrechte streep op de bar af, schuift de barkruk iets naar achteren, je gaat zitten, rommelt wat in je tas die je op je schoot geplaatst hebt, haalt een boek tevoorschijn en bestelt met vermoeide stem een drankje, nadat je het boek pontificaal, met de kaft naar boven, op de bar geplaatst hebt, waarna je als een bezetene door je haar wrijft. De personen, aan weerskanten aan de bar gezeten, kijken dan op van hun mobiele telefoon, geloof me.

                                                                WELK BOEK KIES IK?

Goede vraag. Eigenlijk maakt het niet zo heel veel uit, maar biografien zijn uit den boze. En “Mein Kampf” van A. Hitler. Dat is een boek waarmee je geheid heibel veroorzaakt. Niet aan beginnen dus. Maar verder is de keuze van het boek, de titel eigenlijk, niet zo heel belangerijk. Het gaat meer om de intensiteit waarmee je het doorbladert. Even ter illustratie, ik heb ooit, in mijn jonge jaren, de aandacht van een dame op me gevestigd door het “Jaarverslag van de Postzegelverzamelaars Nieuwegein”, aandachtig aan de bar van “Sportvereniging Het Kanon” in Heerjansdorp tot mij te nemen. Haar onder zware oogleden gebukt gaande ogen, taxeerden de kaft van het lijvige boekwerk, haar bevallige kaaklijn richtte zich enigszins op en ze vroeg: “heb je ook postzegels van Fiji? Daar ligt mijn -ex begraven”

Bingo!

Boeken zijn ook nuttig om mensen juist op een afstand te houden, maar ook hier is de finesse en de behandeling van het papier van cruciaal belang. “Oorlog en Vrede” van Tolstoj bijvoorbeeld, trekt normaal gesproken veel mensen aan. Wanneer je dat boek met een serieus gezicht en een diepe frons in je voorhoofd gaat zitten lezen in een cafe met belezen mensen, neuk je je diezelfde avond nog helemaal suf. Maar als je het boek, gierend van de pret, terwijl je het boek diverse malen in de lucht houdt, keihard op de toog laat neerkomen en het cafe doorrent, en een priemende vinger in de lucht exclamerend ” Tsaar Nicolaas komt!! Hij komt!!, dan kun je er donder op zeggen dat je die avond alleen slaapt.

Boeken werken. Zelfs wanneer je “De Avonden” mee naar de bar neemt. Dan vraagt er vast iemand “vind je dat nu werkelijk zo’n interessant boek?” En dan zeg je, “nee helemaal niet, de eerste zin luidt:

“Op zondagmorgen 22 december 1946 ontwaakt Frits van Egters om half acht in een etagewoning aan de Amsterdamse Schilderskade, waar hij samen met zijn ouders woont”

“Dat gaat dan zo nog een hele tijd door. Wil je de rest ook horen?”

Advertisements
This entry was posted in Cor Verhoef and tagged , . Bookmark the permalink.

6 Responses to HOE VERSIEREN WIJ ELKANDER…?

  1. Richard says:

    Aha, vandaar dat het me in de kroeg nooit gelukt is – had nooit een boek bij me. En dat het tijdens het lezen ook al niet lukte, omdat verder iedereen in de kroeg zat. Hier worden sluiers opgetild!

  2. Ik had in mijn kroeglooptijd (mits er thee op de kaart stond) altijd een boek bij me, maar desondanks nooit sjans. Nu weet ik hoe dat komt. Ik wreef nooit als een bezetene door mijn haar. De schellen vallen me van de ogen, voorwaar!

  3. cor verhoef says:

    Maar Paul, een boek neem je ook niet naar de kroeg om erin te gaan zitten LEZEN. Want dan wordt het niks…

  4. Robert says:

    In Bangkok werken een paar 1000 baht biljetten nog het beste vind ik. Dat is dan met bepaalde Thaise dames zo in ieder geval 😉 Het is dan wel weer leuk dat de hier wonende Westerse vrouwen, die hoogstwaarschijnlijk alweer een tijdje droog staan, serieus agressieve pogingen doen (zonder boek) om ondergetekende te versieren. Zo maak ik dat in het Westen nooit mee! Ik accepteer dus graag de aangeboden gratis drankjes, produceer wat beleefde conversatie, en vertrek uiteindelijk huiswaarts met mijn bloedmooie hooggehakte kortgerokte strakke Thaise vriendin aan mijn zijde. Zelfs Tolstoj en Reve zouden daar weinig aan kunnen veranderen 😉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s