Bericht uit Zaiwaland (1)

bijdrage van Anton Lustig ~~~~~~

Voor het blad ‘De Leeuw’ van de Nederlandse Vereniging Peking (NVP) ben ik begonnen aan een nieuwe rubriek. Voortaan zal ik iedere aflevering daarvan ook hier in ons 3um4aat-blog plakken. 

Bericht uit Zaiwaland (1) 

Een nieuwe rubriek van onze Anton Lustig. Het “Interview met een Chinees” waarvoor hij eerder schreef vond hij altijd maar een vreemde naam dragen voor in een in China uitgegeven blad. Zijn kortstondige rubriek “Reizend atelier” (1 en 2) betrof meer een overgangsfase. Want als alles goed gaat heeft zijn atelier binnenkort een vaste bestemming gevonden, zodat, omgekeerd, andere kunstenaars hem daar kunnen opzoeken. Maar bovenal wordt dat straks gedeeld met honderden kinderen van de etnische minderheid der Zaiwa/Jingpo, in het kader van zijn project ‘Prop Roots’. De eerste voorbereidselen voor de bouw zijn al getroffen. Er blijken echter nogal wat horden te nemen te zijn alvorens het allemaal zo ver is.

het uitzicht is niet verkeerd

Wat en waar is Zaiwaland?

Ik heb het in mijn vorige blogje al een beetje uitgelegd: Zǎiwà is de naam van een taal gesproken door zo’n honderdduizend mensen, die deel uitmaken van China’s officiele Jǐngpō-minderheid, woonachtig in het uiterste westen van Yunnan en aangrenzende delen van Birma/Myanmar. De naam “Zaiwaland” zult u nergens anders tegenkomen, omdat ik die zelf verzonnen heb. Wel is het erg toepasselijk voor waar we nu zijn: het district der Westelijke Bergen, waar de grootste concentratie Zaiwa-sprekenden woont en bijna iedereen deze taal spreekt, en ik met hen.

Zaiwaland is ook: ons nieuwe thuis, voor mij en mijn Beijingse vrouw Lǐ Yáng. Een “thuis”, dat is: daar waar je je ding doet. Wij doen onze “dingen” het liefst hier in de groene heuvels en daar waar we iets kunnen betekenen voor de lokale bevolking. Het dorp waar we neer gaan strijken, gemeente Yíngpán in de Westelijke Bergen, is weliswaar niet dat waar ik al twintig jaar kom en waar mijn onderzoek naar het Zaiwa indertijd begon, maar dat geeft niet, want in ieder dorp zijn wel aardige mensen en kun je nieuwe vrienden maken, zoals tijdens de activiteiten voor de kinderen die we de twee afgelopen zomers hier al georganiseerd hebben.

etenstijd op school

etenstijd op school

Vanaf nu zullen Li Yang en ik vrijwel permanent hier in dit dorp gevestigd zijn en nog maar af en toe terug naar Beijing komen. Samen zijn we al enkele jaren bezig om ons Prop Roots Program op te zetten, ter empowerment van de Zaiwa/Jingpo-kinderen, via taal- en creatief onderwijs, innovatieve uitwisselingsprojecten, en de promotie van de eigen inheemse cultuur. Het is niet eerlijk dat deze kinderen, met al hun puurheid en talenten, moeten opgroeien in een gebied waar hun ontplooingskansen gering zijn en waar drugs en AIDS al decennialang op de loer liggen, dus daar moest iets aan gaan gebeuren.

Veel lezers kennen mij al, dus ik mag niet te veel in herhaling vallen. Wilt u meer over ons lezen in ons moerstaal, ga naar Geledraak.nl en vind een driedelig interview met mij door onze eigen (NVP’s) Marcel Vink.

Bouwproject

Wij hebben tijdelijk een onderkomen gevonden in een kamertje van de lagere school van Yingpan. In de komende maanden moet het gebouwd worden: ons activiteitencentrum, annex huisvesting voor vrijwilligers en andere gasten, annex atelier, annex daar waar wij zelf ook gaan wonen. Vóór de regentijd begint moet het klaar zijn en in augustus houden we daar ons eerste zomerkamp, een deelproject van Prop Roots. Zo’n vijftien Beijingse kinderen komen dan logeren om leuke dingen te doen met de Jingpo-kinderen uit het dorp, waarbij beide kanten zoveel mogelijk van elkaar zullen leren. Dit is deels mogelijk gemaakt door een prijs die we vorig jaar gewonnen hebben in een wedstrijd voor innovatieve non-profit-projecten van computerbedrijf Lenovo. Het overige deel wordt betaald van onze laatste centen. Maar dan héb je ook wat, met name: géén weg terug meer. Het gebouw werd gratis ontworpen door bevriende top-ontwerper/kunstenaar Yáo Jiànjùn van Yuster.nl. (Jawel, de man van Inge Jansen.) Het wordt een stevige maar ook luchtige constructie, eenvoudig maar ook van alle gemakken voorzien, en wordt zoveel mogelijk opgetrokken uit lokale materialen zoals bamboe. Foto’s van het bouwproject!  +UPDATE,  +NIEUWSTE UPDATE!

Vastgelopen in de rode aarde….

Ons stukje land, circa 0,2 hectare, ligt bovenaan een klein dorpje, op een helling waarin een grote bulldozer al plateaus voor ons heeft aangebracht. De huur is ook al gelijk voor 20 jaar betaald. De bouw kan beginnen! Maar…. o jee, het wordt allemaal toch wel heel erg duur! We zijn genoodzaakt even stil te blijven staan, niet wetende wanneer en of we verder kunnen gaan. Tijd voor contemplatie. Wat we alvast geleerd hebben is dat hoe meer je aangeeft haast te hebben, des te hogere prijzen de ondernemers zullen vragen. Werken met fraaie ontwerptekeningen in plaats van op z’n boerenfluitjes valt ook altijd duurder uit. Zoveel mogelijk zelf de bouwmaterialen aanschaffen kan een manier zijn om de kosten te drukken. Maar, is het wel verantwoord om ons laatste eigen geld geheel in deze bouw te steken? Het is nu nadenken en aftasten geblazen. Nu met het Chinees Nieuwjaar en de suikerrietoogst wordt er hier toch even niet gewerkt.

Ja beste lezers, zullen wij erin slagen om de eindjes aan elkaar te knopen, dan wel hulp te vinden? Zullen we het huis in etappes moeten bouwen, zodat het zomerkamp daadwerkelijk kamperen wordt? Of extremer: zullen we genoodzaakt worden om op ons landje pinda’s of bananen te gaan verbouwen? Of zal de Geheimzinnige Genereuze Generaal onverwacht uitkomst komen bieden? U zult het hopelijk allemaal weten als u de volgende aflevering bekijkt.

Ik wens u allemaal een Gezellig Drakejaar!

Anton Lustig

PS  Dit artikel was niet bedoeld voor fondsenwerving! Maar natuurlijk is een bijdrage meer dan welkom. Gewoon schrijven kan ook, naar: Anton_Lustig@hotmail.com, en wij kunnen u ook nieuwsbrieven sturen. Onze infopagina’s zijn: www.facebook.com/PropRoots en site.douban.com/leandong.

zicht vanaf de bulldozer

zicht vanaf de bulldozer

Nota bene: “De Leeuw” verscheen aanzienlijk later dan gepland en ik voelde me genoodzaakt mijn updates via Facebook en dit Triumvieraat-blog voor zolang op een laag pitje te houden, om de spanning erin te houden zogezegd. U zult spoedig meer van ons horen!

Advertisements
This entry was posted in Anton Lustig, Bericht uit Zaiwaland, Prop Roots and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

7 Responses to Bericht uit Zaiwaland (1)

  1. Ik betreur meer en meer dat ik noch vette erfenissen, noch loterijwinsten in het vooruitzicht heb. De lengte van de goede doelenlijst is omgekeerd evenredig met de grootte van mijn spaartegoed (Sparen, tja, lezertjes, sla dat maar eens op in het grote woordenboek, da’s iets van vroeger).

    • Anton Lustig says:

      Je bedoelt het goed en dat is meer dan genoeg. Belangrijk onderdeel van de boodschap is ook dat we weigeren ons zorgen te maken om geld en doen wat we denken dat goed is.

  2. Het gaat de goede kant op, dus veel succes.

    • Anton Lustig says:

      Dank je, Antoinette. Het gaat nog steeds de goede kant op, want we geven niet op. Bananen en papaya’s groeien hier snel, dus daar zal het ook niet aan liggen 😉 Meer nieuws volgt!

  3. cor verhoef says:

    Geweldig Anton. Het valt me op dat er nog steeds Tolkieneske elementen in je schrijfstijl zitten.”Westelijke Bergen”.Mooi.
    In mei maken Ning en ik een bedrag over ter ondersteuning. Ning weet dat nog niet, maar als er iemand haar laatste schoenveter weggeeft is Ning het wel. Laten we via FB berichten over hoe dat zou moeten gaan. Je bent goed bezig jongen!

    • Anton Lustig says:

      Jee wat geweldig aardig Cor!! En Ning die het nog niet weet. Maak het maar niet te gek want erg breed hebben jullie het vast niet. Maar wel een goed voorbeeld voor alle lezertjes: kijk eens, ik heb fondsen geworven via mijn blog
 hier!

      
Op de bovenste foto zijn de Oostelijke Bergen goed te zien aan de overkant. De Drakenrivier staat er net niet op maar is vanuit het toekomstige huis ook te zien. En de verhalen en gezangen van de sjamanen hier bevatten genoeg geheimzinnigs…


      
Maar verder gaat de vergelijking met Tolkien niet op. En ik denk bij diens werken eerder aan blauwgevroren lippen dan aan malaria, eerder aan reusachtige naaldbomen dan aan palmen en ander eeuwig-groens. En niemand uit zijn verhalen heeft zo’n mooi bruin kleurtje als de mensen hier of bij jou thuis!


  4. Ik wist wel dat ik hier in de meest Tolkiense omgeving woonde; de Noorse Edda’s en de Finse Kalevala vormden immers grote inspiratiebronnen voor Tolkien (Het Quenya is naar verluidt op het Fins gemodelleerd).

    “Hier bij ons thuis” is toch maar een rekbaar begrip. Het kan een eiland in de gordel van Smaragd betekenen, een dorpje in de Zaiwa bergen, of een gigantische miljoenenstad (en voor sommige onfortuinlijken betekent het nog immer Papetown), het kan verkeren.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s