De Verjaardags-Manau

bijdrage van Anton Lustig (China) ~~~~~~

Het onderstaande heb ik onlangs geschreven aan mijn nichtje Sophie in Nederland, ter excuus voor het voor-de-zoveelste keer vergeten van haar verjaardag. Dit keer haar twaalfde.

Graag forwarden aan Sophie
@ sophie @ sophohotmailgmail.email.com.nl

Lieve Sophie,

Ja, mijn verjaardagsfeliciteer-emailtje is wel wat laat. Of althans, dat dénk je, want eigenlijk hebben we hier in China een andere kalender en is bijvoorbeeld Oud&Nieuw nog maar pas achter de rug. De vuurwerkfanaten hier hebben hun laatste restjes vuurwerk nog maar net opgemaakt. Dus eigenlijk is jouw verjaardag nog maar net “aan de beurt” hier.

Allemaal smoesjes…..

Maar goed. Ik zal je eens wat speciale dingen laten zien. Eerst moet ik je vertellen dat ik nu niet meer in Beijing woon, maar in een Jingpo-dorpje in het gebied Dehong, helemaal aan de andere kant van het toch al grote China, en tegen de grens met Birma/Myanmar aan. Daar waar ik nu woon dus is het de tijd van het jaar dat het Jingpo-volk de grote Manau-festivals houdt, waar duizenden mensen bijeen komen om deel te nemen aan een enorme dans – ja, wel meer dan tienduizend mensen kunnen daaraan meedoen – of als je geen zin hebt of je vindt de zon te heet, dan kun je rondbanjeren langs allerlei kraampjes en tentjes en lokale lekkere hapjes eten. Veel mensen dragen de klederdracht die hoort bij hun eigen etnische achtergrond, het volk waartoe ze behoren, vooral allerlei “soorten” Jingpo, maar ook Lisu, Achang, De’ang, Dai en Han. (Dat zijn ook namen van volkeren die hier in dit gebied wonen.) Dus het is een heel kleurrijk gebeuren.

Ik ga elk jaar naar dit soort festivals en ik ben er dit jaar al naar twee geweest en er komen er nog twee.

Deze eerbiedwaardige oude man is een sjamaan, een tovenaar zo je wilt. Een groepje sjamanen heeft achter de schermen net een speciaal ritueel uitgevoerd, met speciale magische spreuken en zo. Hij geeft opdracht aan een groepje mannen om de rituele dans goed te leiden. Als die dansleiders de tienduizend mensen die achter hen aan dansen tot het einde goed geleid hebben, zonder dat al die rijen mensen in de knoop raken, dan brengt dat geluk en voorspoed. Als het zou mislukken zouden er een hoop mensen teleurgesteld zijn of zich misschien wel zorgen moeten maken. (Vooral vroeger werden deze dingen heel belangrijk gevonden!) Gelukkig gaat het bijna altijd goed.

Maar vóór de oude man zijn plechtige maar niet al te lange toespraakje houdt, leest hij eerst de namen op van iedereen van minderjarige leeftijd die jarig is geweest. Met speciale aandacht voor degenen van wie men de verjaardag vergeten is. Op het laatst, dus nadat hij de dansleiders opdraagt goed hun best te doen, heft hij een kommetje rijstwijn, waarvan de dansleiders ieder een slokje moeten nemen. Ook piept hij nog even héél kort een liedje voor de jarigen.

Daarna krijgen de dansleiders hun speciale hoofddeksels opgezet met (neppe) snavels van neushoornvogels en pauweveren erop. Ik sta ook op deze foto trouwens. Zie je mij?
(Alle foto’s heeft Li Yang gemaakt, vorige week.) 

Gelijk daarna wordt er vuurwerk afgestoken en begin men op een zware trommel in de verte een plechtig ritme te slaan. De dansleiders komen in beweging. Het ziet er heel statig uit, echt indrukwekkend! De man met het zwarte jasje was vroeger dansleider en heeft dus veel ervaring. In het begin loopt hij even mee om na te zien dat alle bewegingen worden uitgevoerd zoals het hoort.

Al gauw sluiten enorme rijen (duizenden!) dansende mensen zich achter de leiders aan, die hen het grote ronde veld op leiden, waar deze dans, in cirkels en spiralen en allerlei vormen zo’n twee duur voort zal duren.
Daar moet ik natuurlijk nog wel eens een filmpje van geven. Dat komt dan nog wel. Als je nog meer foto’s van deze Manau-festivals wilt zien dan kun je eventueel hier klikkenHet commentaar is wel allemaal in het Chinees maar je kunt ook gewoon de foto’s bekijken. (Op de eerste foto zie je vooral Lisu-vrouwen, geen Jingpo. Op de tweede foto zie je de grote palen waar we omheen dansen, in het midden van het ronde veld.)

Zo, nu ik dit geschreven heb kan ik vertrekken naar het volgende festival, weer op een andere plek. Als mijn overhemd droog is dan, want die hangt nog even in de zon te drogen. Het is hier ’s middags al erg heet, dus dat drogen duurt niet lang. Dan ga ik met mijn speciale Jingpo-pakje aan en mijn Jingpo-tas en Jingpo-zwaard en mijn Jingpo-hoofddeksel op. Zo in de bus, want wat maakt dat uit, de meeste mensen hier vinden me toch al een rare snuiter, dus het maakt niet uit wat voor kleren ik draag.

Li Yang is gisteren naar Beijing vertrokken dus die is er niet bij. Ze moest werken, maar ze komt vast over een maand of ietsje langer weer even terug. Maar je hebt wel de groeten van haar!

De groeten ook aan Tosca natuurlijk! En aan de beide ouders.

Veel plezier en het allerbeste!

Anton
15 Febr. 2012

PS Volgend jaar zal ik je verjaardag niet vergeten. Noch die van Tosca.

Advertisements
This entry was posted in Anton Lustig, Bericht uit Zaiwaland, Prop Roots and tagged , , , . Bookmark the permalink.

8 Responses to De Verjaardags-Manau

  1. Loes Konings says:

    Sophie, Wel heel bijzonder om zo’n brief voor je verjaardag te krijgen, ook al was de brief dan wat te laat. Misschien laat ze de brief ook nog wel op school zien.
    Ook Anton, groeten van ons. Hoe gaat het met je werk?

    • Anton Lustig says:

      Wat leuk dat jullie ons blog volgen!

      
Mocht Sophie de brief op school willen laten zien dan heb ik nog wel wat meer foto’s. En er komen nog een of twee blogjes meer over dit grote festival.


      Er gebeurt een hele hoop rond ons project! Zoveel dat ik het bijna niet op kan noemen, en een deel kan ik beter nog heel even niet verklappen. In ieder geval ben ik al zo’n drie maanden in het dorp en de eerste fase van de bouw van ons projectcentrum annex atelier annex woonhuis is al in beweging gezet. De media-aandacht neemt niet af en een super-vrijwilliger is overgekomen voor een eerste halve jaartje. Op de eerste dag van zijn verblijf heeft hij het gehele schoolterrein alvast even draadloze internetverbinding geleverd. 


      O ja, nog iets over geld. Onze financiële situatie is nog wel wat onzeker…

      groetjes!



  2. cor verhoef says:

    Mooi verslag Anton. Je hebt het vergeten van Sophie’s verjaardag meer dan goed gemaakt, me dunkt.
    Komen neushoornvogels ook in het gebied van de Jingpo voor?

    • Anton Lustig says:

      Ik ben nogal berucht wat betreft het vergeten van verjaardagen, dus ik hoop maar dat dit voldoende is geweest.

      Vroeger waren hier aan de Chinese kant van de grens zeker neushoornvogels, maar nu alleen nog in bepaalde gebieden in Birma. Had er eigenlijk bij moeten zeggen dat die snavels tegenwoordig van hout zijn! Behalve pauwenveren zitter er op die hoofddeksels van de dansleiders ook veren van allerlei andere vogels, ieder met bepaalde symbolische betekenissen die ik eerlijk gezegd niet weet.

      Meer over de Munau volgt!

      • Verjaardagen? Wat zijn dat? Ik vergeet ze altijd, zelfs mijn eigen, of in het speciaal mijn eigen. Ze zeggen dat je zo oud bent als je je voelt. Nou, dan ben ik dus zo’n 65 jaar.
        In Jingpoland nemen ze lokale tradities dus nog steeds zeer serieus. Hoe lang totdat de commercie dat ook overvleugeld heeft?

      • Anton Lustig says:

        Jij oud? Dat zal nog vast wel niet.

        Vroeger was ik vooral anti de overdreven verjaarscultuur – van de volwassenen althans – die volgens mijn analyse een leemte scheen op te vullen die het wegvallen van godsdienstbeoefening had achtergelaten. Maar ook toen vergat ik mijn eigen verjaardag zelden of nooit, dus er moest iets anders aan de hand zijn, wat vast niet veel goeds te zeggen heeft. Nu laat ik de hele zaak gewoon voor wat het is.

        Er wordt veel lol beleefd bij de standjes die rondom het dansplein gelegen zijn, waar lokale ondernemers goed aan verdienen. Maar de dans zelf wordt inderdaad behoorlijk serieus genomen. Reclame voor het festival wordt nog niet veel gemaakt en dat is wel goed eigenlijk. Mijn volgende blogje gaat o.a. over de verschillen tussen de Munau vroeger en nu. En over het verschil tussen de Jingpo en de Zaiwa.

  3. Pingback: Wat de Manau nou is | Het Triumvieraat

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s