Van Kinderverkrachting en Jeugdsentimenten

PaulIk was ooit jong, al zullen mijn studenten geloven dat ik als grijsaard geboren ben, gelijk Väinämöinen. En tijdens die mijn jeugd in de jaren 70 las ik jongensboeken. Eén van mijn favorieten uit die tijd was natuurlijk ”De Scheepsjongens van Bontekoe”. Gelukkig was dat nog een tijd waarin een ”ripping yarn” genoten kon worden zonder bijgedachten, niet zoals bij de cinematische verkrachting van het verhaal die onlangs in de bioscopen is geweest.

Wie bekend is met het boek zal zich herinneren dat de scheepsjongens uit de titel, wanneer ze in een uitzichtsloze situatie zijn verzeild, worden gered door een Indonesisch meisje, Dolimah. En allemaal worden ze verliefd op haar. Hoe zag Dolimah er eigenlijk uit? Naar aanleiding van haar optreden in het verhaal maakte ook ik mij voorstellingen over een exotische droomvrouw die ik makkelijk kon meenemen op safari (Ja, klinkt raar, maar dat is een ander verhaal…).

Laura Gemser enigszins gekleedVele jaren later vertoonde de Nederlandse televisie de Italiaanse erotische film ”Emanuelle Nera” oftewel ”Black Emanuelle” met in de hoofdrol de Indo-schoonheid Laura Gemser.  Stel je voor: een bloedmooie, moderne en toch mysterieuze jonge vrouw op de Afrikaanse savanne. Met een schok herkende ik het meisje van mijn dromen. Precies zó had ik me haar voorgesteld (afgezien dan van het feit  dat ze het in die film doet met alles en iedereen die zich op twee benen voortbeweegt; aan hét was ik nog niet toe toen ik de scheepsjongens volgde op hun avonturen).

Sindsdien heb ik een zwak voor Laura Gemser en haar aanzienlijke staat van dienst in Eurotrash films. Het opmerkelijke aan haar werk is dat er niet één goede film tussen zit; het zijn goedkope aftreksels van Amerikaanse actiefilms, veelal zonder veel actie in de traditionele zin, detectives zonder veel speurwerk, avonturenfilms zonder veel avontuur. Het enige wat deze films het bekijken waard maakte, en wat ze nog steeds bezienswaardig maakt, is de natuurlijke fysieke schoonheid van Laura, die meestal zeer gul geëtaleerd wordt. Ze is hierdoor de cultgodin van de exploitatiefilm en heeft nog immer een grote schare fans.

Heel af en toe stuit ik op zo’n Laura-vehikel. Zo zag ik onlangs de post-apocalyptische actiefilm ”Endgame, Bronx lotta finale”  (uit 1983, een beetje Indiana Jones, een beetje The Running Man, een beetje Escape from New York), waarin Laura een telepathische mutant speelt en voor de verandering bijna heel de film haar kleding aanhoudt. De film is in zes delen te bekijken op YouTube. Naar aanleiding hiervan probeerde ik of er nog meer titels met Laura op het net te vinden waren…

En zo belandde ik op een site genaamd ”childrenincinema.com”. Die had in hun verzameling de film ”I Mavri Emanouella” (a.k.a “De Wraak van Emanouelle” of “Emanuelle’s Dochter” en een hele reeks andere alternatieve titels). Het is een Griekse sexploitatiefilm met Laura Gemser en haar echtgenote Gabriele Tinti, waarin iedereen het zo’n beetje met iedereen doet. In de film zit, begrijp ik, ook een scene waarin een minderjarig meisje bruut wordt verkracht op het strand. Mijn alarmbellen gingen rinkelen toen ik opmerkte dat de website enkel screenshots had van die scene en van andere scenes waarin de jonge actrice naakt was. Ik hoorde mezelf denken WTF? Een klik op de volgende film, een David Hamilton product, Tendres Cousines, een erotisch niemendalletje, en weer enkel foto’s van blote minderjarigen. Ik klikte met stijgende verbazing verder.

Het blijkt dat deze website, die trots is op het feit dat ze al acht jaar in business zijn, voor leden screenshots en clips aanbiedt van om het even welke film waarin kinderen op enigerlij wijze ongekleed in beeld komen. De bovenvermelde titels zijn dan wel sexploitatiefilms waarbij je zoiets kan verwachten, maar je vindt er ook kinderfilms, zoals Astrid Lingren’s Ronja Roversdochter of Pipi Langkous, en serieuze dramas, zoals de Noorse tragedie Isslottet (The Ice Castle) naar de roman van Tarjej Vesaas, of het Italiaanse epos Novecento (1900) van Bertolucci, en om het af te leren een Finse documentaire over de saunacultuur! Geheel legaal, juichen ze by childrenincinema! En dat kan wel zo zijn, maar hun op zijn minst bevreemdende focus op juist die scenes waarin ontblote kinderen voorkomen, doet vermoeden dat hun levenswandel wellicht vaak het daglicht niet kan verdragen.

Mijn wenkbrauwen verdwijnen in mijn toch behoorlijk ver teruggeweken haargrens bij het aanschouwen van deze site. Flickan (Zweden), Beaupere (Frankrijk), Zusje (Nederland)… Allemaal goede films; films die ik gezien heb. Er is niks mis met die films! Waarom voel ik dan toch ineens plaatsvervangende walging? Er zitten van die voze klepzeikertypes mijn argeloze jeugdsentimenten te bepotelen; gatverdamme! Dat is nadrukkelijk niet waar de “vrijheid blijheid” van de jaren 70 op doelde! Lazer op!

Advertisements
This entry was posted in Filmbeschouwing, Jeremiades, Paul Nijbakker and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

14 Responses to Van Kinderverkrachting en Jeugdsentimenten

  1. Zeker, lazer op viezerikken.

  2. @Antoinette,
    Ik was dus niet de enige die van slag raakte bij zulke schaamteloze etalering van vunzige voorkeuren.

  3. de stripman says:

    Door het uit de context te halen (of juist in een andere context te plaatsen) wordt het ranzig. Op zich wel een merkwaardig mechanisme…

  4. Anton Lustig says:

    Ga er eens over praten met de politie, zou ik haast zeggen. Hoewel dit ‘gat in de markt’, deze schandalige shortcut tussen filmofilie en pedofilie waarschijnlijk moeilijk te dichten valt.

    Jouw safaridrang is goed te begrijpen….

    Hoe hoog kunnen jouw wenkbrouwen eigenlijk?

    • @Anton,

      Het punt is dat ik niet wil dat zoiets een “zaak” wordt, want stel je voor dat alle films waarin beelden voorkomen van een kind dat in bad wordt gedaan zouden worden verboden (om de kinderen te beschermen zeggen ze dan). Dan zijn we nog verder van huis, censuur van de onschuld; dat is het gevaar dat pedofielen vormen voor de samenleving in zijn geheel (geheel afgezien van het gevaar dat ze vormen voor kinderen): ze geven reactionairen en zedenpredikers een argument, een machtsbasis.

      Mijn wenkbrauwen konden bij het aanschouwen van die site wel pakweg tot aan mijn kruin, zo voelde het…

  5. Gatver… Maar ja, context is alles en kennelijk besmettelijk.

  6. cor verhoef says:

    Dit blog zojuist gelezen. Er gaat iets heel griezelig door mijn hoofd. Pedofilie is naar mijn idee een van de ergste afwijkingen die er bestaan. Daarmee wil ik niet zeggen dat Hitler of Mao ‘een punt’ hadden maar deze website die je hier beschrijft lijkt een aantal mazen in de wet gevonden te hebben waardoor deze gasten tot nu toe ongemoeid zijn gelaten. Ik ga die site eens bekijken en kom er later nog op terug.

  7. @Cor,
    Griezeligheid te over, vandaag alleen al zag ik twee berichten over pedofielen:
    1. Een Nederlandse ingenieur in Zambia verdoofde jonge meisjes en liet ze daarna door zijn hond verkrachten, volgens de aanklacht.
    2. Een Amerikaanse onderwijzer speelde spelletjes waarbij hij kinderen uit zijn klas blinddoekte en vastbond en daarna zijn sperma voerde met een blauw plastic lepeltje.
    Hoe verzinnen mensen zoiets?
    Mijn punt is dat die sujetten aangepakt moeten worden zonder dat we de hond gaan slaan of alle blauwe plastic lepeltjes in de ban gaan doen.

  8. Pingback: Hier ziet u géén Kinderporno! | Het Triumvieraat

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s