DE WONDERE WERELD DER HOBBIES…

Bent U, oh lezer, ooit een ‘trainspotter” tegengekomen? Of heeft U misschien ooit een relatie gehad met een “trainspotter”? Of bent U misschien getrouwd met een “train spotter” en heeft U daarmee drie bloedjes van trainspottertjes? In deze gevallen weet U wat een “trainspotter is. Voor de andere gevallen zal ik het even uitleggen; “trainspotter is een Engels woord dat, vertaald naar goed Nederlands,”treinspotter” betekent.. Hij die treinen spot.

De beoefenaars van deze opmerkelijke hobbie, zijn in alle gevallen mannen, meestal getooid in verfomfaaide regenjassen, waarin zij zich naar winderige perrons begeven om daar serienummers van aankomende en vertrekkende treinstellen op te schrijven in daarvoor bestemde opschrijfboekjes.Wat doen zij met die gegevens? Niets. Helemaal nada. Veteraan treinspotters hebben schuren vol met vergeelde opschrijfboekjes boordevol serienummers van treinen waar nooit wat mee gedaan is. Ligt allemaal weg te rotten. Alle moeite voor niks. Zonde toch? Kan daar nu geen kekke database voor aangemaakt worden?

Een andere curieuze hobbie is vogelspotten. U leest het goed, het waarnemen van vogels. Vogelspotters turen door een verrekijker die ze na een paar minuten tot borsthoogte laten zakken en roepen dan opgewonden: ‘als dat geen blauwkuif kakatoe was vreet ik mijn verrekijker op!”

Ik ben ooit een keer met een vogelspotter naar het Centraal Amerikaanse landje Belize afgereisd waar het zou wemelen van de vogels. Peter, zo heette de vogelspotter, had het onvermogen, handicap eigenlijk, dat hij de door hem gespotte vogels altijd verkeerd benoemde. In Nederland bijvoorbeeld, wees hij soms op een paar mussen die een bad namen in een plas, en dan zei hij, “kijk Cor, een vrolijk geelborst kiekendiefpaartje, die linkse is een mannetje”.

In Belize was het al niet anders. Het wemelde er inderdaad van de vogels die de meest uiteenlopende verenprachten en liedjes hadden. Peter raakte in extase. Zijn verrekijker omlaag brengend riep hij dan:  Cor!! Kijk! Een mus!  Ik bladerde dan meteen in Prisma’s “Vogels in Mexico en Centraal Amerika” en corrigeerde dan rustig; “nee Peter, dat was een blauwbek toekan”. De verhitte discussies die dan volgden duurden soms dagen en ik moest Peter aan het eind altijd gelijk geven omdat hij, zolang hij geen gelijk kreeg, weigerde te eten.

“Hobbies zijn mensen eigen”, zei mijn goede vader altijd. Zelf blogspot ik graag. Iets wat, mits met mate, geen kwaad kan…

                                          Een fopstaart kakatoe ( Avianea ludicrousanus)
Advertisements
This entry was posted in Cor Verhoef and tagged , , . Bookmark the permalink.

13 Responses to DE WONDERE WERELD DER HOBBIES…

  1. Een liefhebberij is heel leuk, zolang het geen rijtjes in een boekje worden.

  2. Aad Verbaast says:

    Zolang ze van hun hobby geen werk maken blijft het allemaal onschuldig gelukkig.

  3. Anton Lustig says:

    Veel mensen dachten vast aanvankelijk dat het bij ‘Trainspotting’ om iets heel spannends moest gaan, bij het lezen of zien van het gelijknamige boek/film.

    De foto was natuurlijk een aangevertje van Cor, die allang wist dat het eigenlijk de neushoornvogel betreft, zoals aangetroffen op de hoofddeksels van de ceremoniele dansleiders van het grote festival van de Jingpo. Zoals op de onderstaande foto. Over twee weken is het weer zover, dansen we met z’n tienduizenden achter deze mannen aan.
    http://www.facebook.com/media/set/?set=a.139169492775948.24290.137345999624964&type=3#!/photo.php?fbid=139557392737158&set=a.139169492775948.24290.137345999624964&type=3&theater

    Hoe is het met het roken, Cor?

    • cor verhoef says:

      Prachtige hoofddeksels Anton. Ik ben op de Molukken ooit een keer aangevallen door een neushoornvogel. Nou ja ‘aangevallen’ het beest scheerde diverse malen rakelijks over me heen toen ik mijn tanden stond te poetsen in een rivier. Ik denk dat het beest een nest met eieren had waar ik mij te dicht bij in de buurt bevond.

      Met roken gaat het slecht. Met niet-roken des te beter 😉

  4. Paul Nijbakker says:

    Sneeuwdieptes bijhouden, ijsdiktes meten, ook onschuldige hobbies die achteraf best nuttig kunnen zijn maar waarvoor anderen een mens voor gek verklaren kunnen.

    Ik begrijp dat we van Anton een feestdansblogje kunnen tegemoetzien?

    • Cor Verhoef says:

      Paul, ik slaag er toch niet in te begrijpen hoe het bijhouden van treinserienummers of het meten van ijsdiktes kan bijdragen tot een toename van een zekere hoeveelheid levensvreugde, maar misschien heb ik iets gemist.

  5. de stripman says:

    Het is lichtelijk autistisch, natuurlijk, maar een lichte neiging tot vogelspotten heb ik wel. In mijn jeugd ben ik wel eens naar de straaljagers gaan kijken, bij vliegbasis Soesterberg. Ze kwamen geregeld over het dorp razen, met donderend geweld en dan wil je dat wel eens van dichtbij zien. Maar echt noteren en fanatiek bijhouden dat is er nooit van gekomen…;o)

    • Cor Verhoef says:

      Vogelspotten lijkt me best interessant. Ik moet bekennen dat ik jaren aan boom en plant spotten heb gedaan. In tropisch Amerika waar ik jaren lang rondliep met een bomen en planten gids om af en toe een kreet te slaken van opwinding gevolgd door een “als dat geen Jacaranda is vreet ik mijn botaniseertrommel op”.

  6. Anton Lustig says:

    Vogelspotten lijkt mij ook wel interessant, vooral omdat het mooie lieve beesten zijn. Bij al dit soort hobbies gaat het misschien ook om het naar boven brengen van verborgen informatie, een systeem in de dingen dat anders aan iedereen voorbij zou gaan. Bij het meten van die verschillende ijsdiktes speelt vast nog een verrassende hoop factoren een rol: stroomsnelheid, riolering, hoeveelheid zonlicht, wrijvingswarmte tussen visvinnen, moerasgas…. (Maar dan toch zit ik liever thuis.)
    Je raadt het, Paul! Je raadde het nog voor ik het wist! Over de spriralende dans achter de vogelmannen aan…

  7. Ik mag graag vogeltjes spotten. Gisteren had ik nog 40 soorten in het Cerro Hoya National Park. Vroeger deed ik het om een paar uur alleen en ongestoord door bos en veld te kunnen dwalen, maar tegen woordig verdien ik er een deel van mijn brood mee. Dat heeft wel een nadeel: Als dat niet de zeldzame bruinrugduif is, moet ik, vanwege een gebrek aan inkomen, mijn hoed wel opeten 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s