En het werd Zomer…

PaulNeen, dit blogje gaat niet over de, in retrospectief van pedoseksuele overtonen druipende, zomersong. Ik wilde eigenlijk een blogje in elkaar draaien over de afgelopen winter, die tot tevredenheid stemde, afgezien van het feit dat ie is afgelopen en wel twee weken te vroeg. De sneeuw is als sneeuw voor de zon gesmolten en de rivier is ook al zo goed als ijsvrij. Ik vermoed zelf dat een wereldomspannende geheime samenzwering van buitenaardse royalty met zekerheid erachter steekt. Het het lijkt wel zomer! Eidoch, in reactie op de actualiteit overviel mij een mijmering.

Ik ga namelijk deze zomer op bezoek bij heer Terbuyl in de tropische dreven van ons Insulinde. Zo’n tien jaar geleden deed ik dat ook, al ging de reis toen naar Singapore (een heer van stand kan niet aan één standplaats gebonden zijn, zoals het gewone grauw, dat mag helder wezen).

Ik herinner mij een zwoele avond tijdens dat bezoek, we hadden net een, ongetwijfeld gewelddadige, film bekeken en wilden omschakelen naar één van vele andere satellietkanalen die het luxe appartementencomplex te bieden had, toen er hevig op de glazen pui gebonsd werd. Het was de buurman, een Britse piloot bij Singapore Airlines die met één van de spreekwoordelijke hostessen getrouwd zich in S’pore had gevestigd.

“Turn on the news quick!”

We waren net op tijd om het tweede vliegtuig in het World Trade Center te zien vliegen. De wereld was op slag veranderd.

Ik was van huis gegaan met een zakmes, toen ik terug wilde keren bleek ik een moordwapen op zak te hebben. De marechaussee op Schiphol vond dat niet grappig, maar humorloosheid is dan ook een vereiste voor een baan bij die kliek, in tegenstelling tot algemene vorming en voorkomendheid (Ik kan dit zeggen uit eigen ervaring en ook omdat ik via Frankfurt reis deze keer.)

Enfin, de opvolgende jaren zagen een voortdurend kat en muisspel tussen de door Al Qaïda geïnspireerde misdaden en meer en meer draconische veiligheidsmaatregelen in het vliegverkeer, die, gekoppeld aan de door concurrentie en winstbejag gedreven versobering en rationalisering van de ground service, resulteerden in helse taferelen waarin brave burgers als uitgekleed vee met piepende stokjes door poortjes en achter hekken gedirigeerd worden en door geuniformeerde zakkenrollers worden beroofd van al wat naar nagelknippertjes en tubes aambeiënzalf zweemt. Hoevelen van ons, oh brave lezers, zullen tot het uiterste getergd de naam van Osama Bin Laden op zeer onwelgevoeglijke wijze in de mond hebben genomen om de mastermind van ons ongemak te wensen naar een plaats die, naar verluidt, nog veel warmer was dan onze vliegbestemming.

Een durian, in het echt is ie veel groter

Een durian, in het echt is ie echt vééél groter...

En nu is de cirkel dan rond. Osalami is daar waar wij hem gewenst hebben. Ik zag ooit een flauwe (want Amerikaanse) komedie over dat oord, waarin als running gag een speciale behandeling voor Adolf Hitler werd gesuggereerd. Ik wil niet in details treden, maar ik kijk sindsdien met heel andere ogen naar ananassen… En wanneer ik deze zomer met afzakkende broek door piepende poortjes schuifel op weg naar mijn orientale bestemming zal ik me wijlen onze kwelgeest in een dergelijke situatie voorstellen, maar dan met een durian, zo eentje is nog veel groter en puntiger dan een ananas…

Wat zegt U? Zit die Khadamals nog steeds in zijn zandbak? Die is vast vanochtend wakker geworden om met verbijstering vast te stellen hoe ie zichzelf in de hoek geschilderd heeft. En in zijn toekomst wenkt Osama op zijn beurt met een durian, neen, met een NANGKA in de hand!

Een nangka, drie keer zo groot als een durian...

Een nangka, zeker drie keer zo groot als een durian...

Advertisements
This entry was posted in Jeremiades, Paul Nijbakker and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to En het werd Zomer…

  1. Je hebt mijn liefdevolle gevoelens voor fruit goed verbruid….
    Kwijlend onder welgeest verblijf ik

    met vr gr, Bar

  2. Glaswerk says:

    Worden durians en nangka’s ook wel eens in Nederland ingevlogen?

    • Cor Verhoef says:

      Volgens mij niet. De durian is volgens de westerse palate niet te pruimen en tevens niet te betalen. Een import durian zou al gauw zo’n eurootje of 15 kosten. Hier in Thailand waar de durians volop gekweekt worden ligt de prijs tussen de 3 en 7 euro, afhankelijk van het seizoen en de soort. Nanka’s worden bij mijn weten ook niet geexporteerd om dezelfde redenen, alleen stinken nangka’s niet zo erg als durian’s.

      groet,

      cor

  3. @Bar,
    Creatief met fruit, een nieuwe Teleac-serie.

    @Glas,
    Eens met Cor, durians stinken zodaning dat ze niet makkelijk te transporteren zijn, maar in de betere toko kan je wel snoepjes e.d. krijgen met een durian- of nangkasmaakje.

  4. Anton Lustig says:

    Rare film moet dat zijn geweest, met die ananassen. Maar hoe dan ook, al dat fruit doet me wel weer denken aan mijn subtropische tweede thuis Dehong. (http://www.facebook.com/media/set/?set=a.139169492775948.24290.137345999624964) Hoewel ik daar volgens mij nooit durians gezien heb. Die ik ook heerlijk vind overigens. Die nangka’s van jou groeien in Dehong ook half in het wild. Bij ons heten ze in het Chinees “koeiebuik-vruchten”. (In het Zaiwa weet ik het eigenlijk niet…)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s