het TriumVIERaat !!

Hallo!!  Dit is niet Paul of Cor en zelfs niet heer Ter Buyl, dit is de nieuwe nummer vier: Anton! Ik zal het even uitleggen. Dit blog is ooit begonnen door de drie bovengenoemden, die een groot aantal gemeenschappelijkheden delen: afkomstig uit Papendrecht, woonachtig in een ver buitenland en aldaar gelukkig in de liefde met buitenlandse ega’s. Net als ik dus! Zij drieën kennen elkaar zelfs van de lagere school. Ik ken hen van de middelbare school. En dat allemaal in Papendrecht, waar we nu allemaal liefst zo ver mogelijk vandaan willen wonen…

Toen dit TriumVIERaat-viertal rond een jaar of 15 oud was (dus zo’n 30 jaar geleden) heeft het ooit een ontberingsvolle tocht ondernomen door een woest gebergte genaamd Ardennen. Fotografie was in die tijd nog niet zo in gebruik. Daarna heb ik dhr Ter Buyl niet meer gezien. Sindsdien is hij oa. vliegenier geworden, heb ik gelezen. Maar Corretje en Paul Nijbakker kwamen in die tijd nog wel regelmatig bij mij over de vloer. Cor nam weleens een basgitaar van mij ter hand en hij en Paul hebben alletwee bijgedragen aan een grote muurtekening. Hier is-ie, “de muur”:

"de muur"

Paul tekende: krijger met (lichtblauw) schild met eenhoorn, raket, haaien? fles met engel-elf erin, vliegend broodje? groot paardehoofd
Cor: zwartwit-gezicht met engelse vlag op de neus, wc-potmannetje (linksboven)
Allebei hebben vast nog wel meer dingen gemaakt.
En, zowaar, ineens herinner ik het me: Edwin met het veelkleurige visje!!

nu een kiekje vanuit Beijing, bijna 30 jaar later, met half verscholen achter het ‘key man’ schilderij de tamelijk uit de hand lopende nieuwe bewerking van ‘de muur’ (als die af is zal ik er  wel meer van laten zien):

muur + key man

Ik woon in China, waar ik sinds 20 jaar geleden al meer dan regelmatig kom, waarvan de laatste 5, 6, 7 zeer vast. Meestal ben ik in Beijing – dat is een tamelijk grote stad – op de voet gevolgd door het tamelijk afgelegen gebied Dehong, in het zuidwestelijke puntje van het land aan de grens met Birma, waar de Jingpo wonen. Ik moet natuurlijk in het kort zeggen wat ik doe. Sinds Papendrecht houd ik mij bezig met schilderen en muziek, later onderbroken door studies (Chinees en taalkunde) en onderzoek. Ik ga voornamelijk met Chinezen om, in het Chinees, of met Jingpo in hun eigen taal, het Zaiwa, waar ik zelf specialist in ben. Nu ben ik vooral bezig om manieren te zoeken om vruchten wat ik gedaan heb te combineren tot een project en manier van leven die een gunstige bijdrage kan leveren aan het leven en culturele identiteit van de Jingpo. Dat is niet makkelijk en het lijkt erop dat ik voorlopig even verder ga met muziek (moet nog gaan verkopen op iTunes e.d. maar zal niet veel opleveren) en het maken en verkopen van wat grotere schilderijen.

Ik vind het leuk om te kunnen meefietsen op het netwerk dat de andere drie al hebben opgebouwd en ik hoop dat jullie op ons vierens werk zullen reageren. Ik hoop ook iets te kunnen bijdragen aan het bestaansreden van deze blog… Wil nog even zeggen dat ik geen heimwee heb naar NL en niet bezig ben met ‘Nederlandschap in den verre’. Ik houd mij meer bezig met ‘het leven’, ‘het bestaan’, en dergelijke, maar inderdaad ook met het contact tussen uiteenlopende culturen. Het lijkt me fijn om via dit blog kennis te maken met allerlei nieuwe connecties en het is heerlijk dit zelfs in mijn moedertaal te kunnen doen.

Dat was het even, voor nu. Ik wens iedereen veel blog-plezier.
Overigens, ik heb ook een Engelstalig en een Chineestalig blog. En Facebook, en Myspace, en 豆瓣, en… en …

Anton

Advertisements
This entry was posted in Anton Lustig, Kunst / Muziek and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

29 Responses to het TriumVIERaat !!

  1. Uithuizig volkje, die Papendrechters

  2. Nickyboy says:

    Ben je d’r wel eens geweest? Snap je ook waarom….

  3. Aangenaam kennis te maken. ik hou er wel van om over vreemde landen en volken te lezen.
    Zelf ben ik honkvast.

  4. Glaswerk says:

    @Anton: Ik ben benieuwd wat je ons gaat brengen.

    De muurfoto’s zijn in elk geval dusdanig breed gepositioneerd zodat de lay-out van het weblog – een design dat met veel pijn, moeite en precisie zorgvuldig was opgebouwd door het driemanschap – zo ongeveer compleet aan gort ligt.

    Maar goed, het heeft me slechts een kleine drie jaar gekost om de drie voorgangers een beetje in de peiling te krijgen dus een vierde jaar investeren bij de huidige triumvirate uitbreiding lijkt me ook geen bijzonder groot probleem.

    Welkom.

  5. assyke says:

    triumvieraat klinkt nog heel goed
    dus waarom niet
    bestaat die originele muurschildering nog
    of hebben de papenrichters er korte metten mee gemaakt?

    groet, assyke
    fan van cor en paul

  6. cor verhoef says:

    Anton!! Eindelijk! Triumvieraat…mooier kan bijna niet. Het VKblog is nagenoeg schijndood. Lang leve WordPress. Ik zie uit naar je ervaringen en je muziek. Ik heb je werk vele keren gedraaid (op die site) Ning loopt er ook mee weg. Nu gaan we ook nog schrijven.
    Oh, ik las laatst in het boek van Bettine Vriesekoop -mooi boek overigens- dat je met haar aan de wandel bent geweest in Beijing. En ja hoor, je kwam voor in het hoofdstuk over de Chinese Sexuele Revolutie. Verdomd als het niet waar is 😉

  7. Anton Lustig says:

    @ PacoPainter en Nickyboy: precies!
    Maar:
    @ Antoinette: Toch weet ik zeker dat als je in staat bent om ten volle van voorjaarsbloemen te genieten, je zelfs in Papendrecht kunt overleven.

    @ Glaswerk: Of mooie vogeltjes. IJzersterke foto’s op je blog! Ik kom qua layout inderdaad met de muur in huis vallen. Eens vragen aan Paul of de schade beperkt is gebleven.

    @ assyeke: Helaas! Na een verhuizing, toen ik zelf al het huis uit was, is het ongetwijfeld met behang en al van de muur afgekrabd. Al was rest zijn wat foto’s in lage resolutie. Maar je moet blijven lachen.

    @ Cor: Haha, nu is het schrijven geblazen. Ik voel me vereerd dat de muziek aanslaat; groetjes aan Ning.
    Aan de wandel in Beijing met Bettine, inderdaad, ben benieuwd wat ze over me schrijft. Het ging over one-night-stands en over een homo-bar neem ik aan? Heb toch niet echt zo’n actieve rol gespeeld bij het aanwakkeren van die revolutie.

    • Cor Verhoef says:

      Anton, Bettine beschreef je als “een vrolijke hippie van begin dertig die altijd op sandalen loopt”. “Begin dertig”. Je moet toen begin veertig zijn geweest (2007). Willikookwel, begin dertig zijn.
      Nee, er kwam geen homo-bar in voor. Wel one-night-stands en een club waar jonge Chinezen thee met whiskey dronken.
      Ik heb het boek overigens in 1 ruk uitgelezen.

  8. Welkom nummer 4!
    Tja, die muur, zo lang geleden dat ik een zucht moet slaken. Ik heb de foto’s wat verkleind zodat ze niet over de marges lopen. Leuk te horen dat er met die jeugdige expressie nog iets gebeurt.

    Jammer dat dit blog werd afgevuurd vlak, een voorschot zullen we maar zeggen, vlak voordat Cor erin kwam. Nu heeft het maar een paar uur exposure gehad.

    • Anton says:

      O hee, Paul, daar ben je net, we waren bijna simultaan!
      Bedankt, zo ziet het er (op normale beeldschermen) vast beter uit. Het was wat, met die muur. Ik heb er nog wel verhalen over….
      Haha, het is niet anders. Die paar uur exposure was toen Europa nog in bed lag. Bij Cor en mij is het al avond.

  9. Anton says:

    En ik draag nooit sandalen!
    Heb je dat boek toen op het strand gelezen Cor? Zittend, terwijl daar steeds Russen stonden te staan?

    Herkennen jullie je tekenwerk nog, jullie andere 3?

    • Ja hoor ik herinner me de muur nog goed. Die maanlander op de kale bol van dat geweldige centrale gezicht is van mij. Wel toepasselijk dat te vermelden op de 50ste verjaardag van Yuri Gagarin’s rondje rond de aarde. D’r is ook nog die varkenskop en dat oog (maar de iris deed jij weer) en wat gemengde achtergrond. Naar mijn weten droegen Henry en Hanneke ook ieder wat bij. Ik weet alleen niet meer wat.

  10. Hanneke Lustig says:

    Wat leuk, deze verzameling bloggende heren. Broer Anton wees me erop, aangezien hij er nu deel van uitmaakt. Het is wel heel toevallig zeg, die overeenkomsten tussen jullie. De creatieve en avontuurlijke Papendrechtse geesten hebben elkaar blijkbaar eind jaren zeventig rond die muur in Papecity gevonden. Mijn oude slaapkamermuur, by the way! (Ik ging op mijn 17e al het huis uit en toen kreeg Anton mijn kamer.) Ik herinner me de muur ook nog levendig (maar weet niet meer wat ik erop heb getekend). Ook Cor en Paul herinner ik me goed, evenals Henry (zit die ook niet toevallig in het buitenland?). Gingen we niet met z’n allen naar Paradiso (Klaus Schulze concert) in 1977?
    Ik woon na enige omzwervingen (o.a. drie jaar in Nieuw-Zeeland) nu ordinair in Utrecht. Ik kom nog wel eens lezen hier! Het ga jullie goed.

    • Hoi Hanneke!
      Het Internet is grenzeloos gaaf (men vergeeft mij een gedateerde term). Jouw bijdrage aan de muur was ergens helemaal onderaan en heeft wellicht de aanzet tot het geheel gegeven. Het was een mannetje met de handen in de zakken, in enkele streken neergezet, maar zo sprekend dat het me ervan overtuigde dat ik niet voor kunstenaar in de wieg gelegd was.

  11. Hanneke Lustig says:

    Ha Paul!
    Ja, lang leve het wereldwijde weefsel.
    Nu je het zegt, herinner ik het me weer. Ik vond jullie tekenwerk veel origineler.

  12. Anton Lustig says:

    Wat goed dat jullie je nog zoveel details van elkaars bijdragen aan “de muur” weten! Er zat echt heel veel leven in die muur. Bedoelde je niet die twEE mannetjes van Hanneke, Paul, daar links onder die aardbol, inderdaad rechts onderin de muur?
    Naar Klaus Schulze was met een middelbare schoolvriend waarvan ik zijn naam vergeten ben. 1977? Goh, dat ik al toen ‘s avonds laat naar de Hoofdstad mocht!

    Ik zit te denken aan een mogelijk projectje. Als ik nu op dezelfde manier als hoe destijds al mijn vrienden aan die muur gewerkt hebben, dan nu aan Chinese vrienden zou vragen of ze zouden willen helpen om hem (in een atelier in de schilderswijk) deels te restaureren, deels hierop verder te gaan? Professionele schilders trouwens, die zelfs gedetailleerde mensfiguurtjes, varkenskoppen en vissen e.d. kunnen schilderen? Een mooie parallel met het Papecity van toen toch? Daar dan een mooi verhaal bij schrijven en exposeren, de betreffende schilders daarbij veel credits gevend.

    Die schilders moeten het wel echt zelf leuk vinden. Op zich weet ik er al wel een paar die mee zouden willen doen. Ik heb er zelf nog wel wat bedenkingen bij, want het zou al gauw te veel om ‘restaureren’ gaan. Aan de ene kant wil ik dat ze lekker scheppend bezig gaan zijn, maar aan de andere kant moet het oude tekenwerk niet uitgewist worden, zoals ik dat zelf al aardig heb gedaan… En het mag niet alleen zijn dat ik hen om hulp vraag omdat dat restaureren (mijn oorspronkelijke idee) mij niet lukt.
    Oplossing: schrijf een mooie blog in het Chinees over het verhaal van “de muur”, moet ik sowieso doen, en leg dat voor aan de schildervrienden. Je weet immers maar nooit wat er in die creatieve geesten op zal duiken, toch?

    Nu moet ik stoppen, want ik moet de deur uit. Even trouwen.

  13. Even trouwen? Heb ik ook gedaan; er gingen slechts één varken, twaalf kippen en een emmer vis doorheen.

  14. Hanneke Lustig says:

    @Anton Lustig
    Gezellig getrouwd? Jammer dat ik niet even langs kon komen.
    Paul’s geheugen is heel goed. Het mannetje met de handen in de zakken was een per ongeluk geslaagde pentekening in mijn schetsboek, die ik op de muur had nagetekend. Ik zal je per mail een scan toesturen (schetsboek gevonden).

  15. Anton Lustig says:

    ‘k Wou dat ik eventjes nog wat meer foto’s van de muur kon maken….
    Paul heeft blijkbaar inderdaad een wonderlijk geheugen.

    Was dat Cor of Ed, van dat varken, die twaalf kippen en die emmer vis?
    Er zijn twee soorten trouwen, 1 is voor de wet en 2 is voor de mensenwereld. Dat ‘trouwen’ van ons was maar een formaliteit, op een soort kantoor wat dingen regelen en het ging nog heel snel ook. Een feest geven komt nog wel, voorlopig hebben we het vreselijk druk. Over drie weken mijn expositie en daarvoor ook nog een hoop andere afpraken e.d. die ook allemaal te maken hebben met ons project en mijn kunst. We staan nogal in de picture de laatste tijd. Alleen ben ik zelf niet zo snel….

    • Cor Verhoef says:

      Anton, ben je nu getrouwd? Welcome to the club! Die van dat varken en die kippen moet Ed geweest zijn want er ging bij mij wel wat meer doorheen. Wij moeten trouwens nog steeds voor de wet trouwen. Wij zagen dat trouwens destijds louter en alleen als een gelegenheid om een knalfeest te geven.

      • Anton Lustig says:

        @ Cor
        Voor de wet ja, maar dat stelde niet veel voor. Een knalfeest o.i.d. geven is belangrijker. We gaan nog zoeken naar een zo origineel mogelijke manier.

      • Nee, die ingrediënten waren voor de kleine cocktail party die volgde op mijn burgerlijk huwelijk in Kameroen, slechts 100 genodigden. Voor een echt trouwfeest naar lokale maatstaven had ik niet genoeg geld bij me.

  16. Pingback: Weer Zomer – De Gele Draak | Het Triumviraat

  17. ceesincambodja says:

    Hee bijzonder mannen. Ja, in Papendrecht zou ik ook niet begraven willen liggen en nu begrijp ik jullie drijfveren beter. En het lijkt me een belevenis als jullie elkaar aan den lijve bezoeken al zal dat voor de die aziaten wel bibberen worden als je naar Paul gaat.
    Overigens voel ik verwantschap, hier in Cambodja, op een boogscheut van Cor.

    Ceesgegroetje

  18. ceesincambodja says:

    (Nog eens en dan zonder taalvouten) Heel bijzonder mannen. Ja, in Papendrecht zou ik ook niet begraven willen liggen en nu begrijp ik jullie drijfveren dus beter. En het lijkt me een belevenis als jullie elkaar aan den lijve bezoeken, al zal dat voor de aziaten wel bibberen worden als je naar Paul gaat.
    Overigens voel ik verwantschap, hier in Cambodja, op een boogscheut van Cor.

    Ceesgegroetje

  19. John-Boy Vossen says:

    @Anton Lustig
    Beste meneer Lustig,
    mijn naam is John-Boy Vossen en ik ben journalist van de Wereldomroep. Nu stuitte ik toevallig op uw artikel over de Jingpo (en dan met name het artikel dat u gestart bent met de bouw van een cultureel projectcentrum in het dorp Yingpan). Dit vond ik reuze interessant en nu wilde ik u graag een paar vragen hierover stellen.

    Kunt u mij misschien een mailtje sturen naar jbvossen@gmail.com zodat ik uw mailadres heb? Mogelijk dat we dan misschien wel een skype-afspraak kunnen maken voor het interview (aangezien ik in Nederland en u in China zit, is dat misschien wel de makkelijkste manier?).

    Hartelijk dank in ieder geval voor uw tijd en ik zie uw mailtje graag tegemoet.
    Met vriendelijke groeten,
    John-Boy Vossen
    Journalist De Wereldomroep

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s