Merchant Blues

PaulVesa Keskinen is een fenomeen; zo eentje als we in het verstedelijkte Nederland niet of nauwelijks meer tegenkomen: een dorpsmagnaat. Vesa komt uit Tuuri een plaatsje waarvoor “dorp” een te groot woord is, een dwarpke van nauwelijks 500 inwoners. Hij runt er de dorpswinkel.

Vesa komt uit een geslacht van handelaren. Zijn betovergrootvader was reeds marskramer en het beroep ging over van vader op zoon. Vesa’s grootvader werd het rondreizen moe en vestigde zich na de oorlog in het thuisgehucht Tuuri en begon een klein dorpswinkeltje. In veel van zulke kleine plaatsjes is de dorpswinkel de navelstreng, de levensader van het dorp. De winkel verkoopt van alles en nog wat en doet tevens vaak dienst als postagentschap, staatsslijterijfiliaal, videotheek en benzinestation.

Een deel van Tuurin kyläkauppa

Het gebouwtje in het midden is de oorspronkelijke dorpswinkel die Vesa's grootvader bouwde. Het doet nu dienst als café. De andere gebouwen zijn door Vesa in de loop der jaren bijgebouwd.

Vesa kwam in het familiebedrijfje na de Finse MEAO te hebben afgerond in 1987. Hij had grote plannen. Hij zou Tuuri wel eens op de kaart van Finland zetten. Als geboren handelsman wist Vesa dat de lokale bevolking geen draagvlak bood voor een winkel groter dan het optrekje dat zijn grootvader had neergezet. Er zat dus maar één ding op, de klanten moesten naar Tuuri komen en Vesa wist wel hoe.

Nu is de dorpswinkel van Tuuri de grootste van heel Finland en misschien wel van heel de wereld. Qua omzet is ie nummer twee in Finland na het gerenommeerde warenhuis Stockmann in Helsinki dat, in tegenstelling tot Tuuri, een achterland heeft met zo’n miljoen potentiële klanten, terwijl de klanten van de dorpswinkel gemiddeld zo’n 200 kilometer moeten rijden om er te komen. Vesa Keskinen organiseert viswedstrijden, rockconcerten en uitverkopen die allemaal kwistig in de publiciteit gebracht worden. Vesa zelf staat ook veelvuldig in de schijnwerpers, profileert zichzelf als iemand die met hard werken van vakkenvuller is opgeklommen tot magnaat, rijdt rond in een Ferrari, in een dorpje met maar 1 echte straat en verslijt de ene na de andere mooie vriendin. Alles is goed als het maar helpt om de dorpswinkel van Tuuri in de publiciteit te houden. In Tuuri zijn geen werklozen, dankzij Vesa.

Eén van Vesa's rock concerten

Eén van Vesa's rock concerten, met op de achtergrond de facade van Vesa's nieuwe gigamart annex hotel

Vesa genoot van zijn leventje als playboy en zijn status als bekende Fin, totdat voor hem ook een periode van bezinning aanbrak. Hij was de veertig gepasseerd, de relatie met zijn laatste vriendin, een Braziliaanse, ging uit en Vesa bekeek de kolossale winkel die hij gebouwd had, het hotel, de restaurants, kermis, camping en zijn eigen protserige gigavilla met dito garage en hij vroeg zich af, “Wat heb ik in dit leven nu eigenlijk bereikt?”

Piekeren is niet goed voor een ongecompliceerde man als Vesa, dus een vriend, die in Ghana een prinselijke titel gekocht had, nam hem mee op vakantie, lekker ontspannen in de tropen. Het was tijdens deze vakantie in April 2010 dat Vesa haar ontmoette: Hamamat Montia, ex-miss Ghana en veelgevraagd fotomodel met als standplaats New York. De handelsman uit Tuuri viel als een blok Fins graniet voor de twintig jaar jongere zwarte schoonheid. Er bestond bij hem geen twijfel: Háár zou hij meetronen aan zijn arm naar Tuuri, en met háár zou hij trouwen en eindelijk een gezin stichten, geld speelde geen rol.

Vesa en Hamamat in, voor Vesa, gelukkiger tijden

Jammer genoeg voor Vesa, speelt geld inderdaad geen rol in de affaires van het hart. Prachtige Hamamat amuseerde zich wel met de dolverliefde Fin en het schaadde niet dat ie miljoenair was, maar ze was bepaald geen deur-Hamamat en toen ze eenmaal Tuuri gezien had (daar was niet veel tijd voor nodig) bekoelde haar intresse in een liaison met de dorpshandelsman aanzienlijk. Desondanks meldde Vesa afgelopen zomer dat de relatie liep als een trein op rails. Hij had zelfs een zoen gekregen van zijn bevallige geliefde (nadat ie haar een Toyota Highlander cadeau had gedaan)!

Hamamat de welgeschapene moest terug naar Ghana toen haar visum afliep, maar Vesa bewoog hemel en aarde en de Finse immigratiedienst om haar weer spoedig terug te halen naar Tuuri. En ze kwam. En toen kwam de Finse winter…

Nu is de bloedmooie Hamamat vertrokken zonder een adres achter te laten en Vesa is een diep ongelukkig man. Afgelopen Woensdagavond verscheen hij live in een televisietalkshow, bleek, aangeschoten en transpirerend. Het interview zou gaan over prinses Hamamat die was verdwenen uit het paleis van Vesa, de dorpskoning. Aan het begin van de uitzending ging Vesa’s mobieltje over. Een goede buur gaf hem goede raad: “Ga weg daar; je bent veel teveel in de war!”. Die raad en het mobieltje legde Vesa naast zich neer en met een stem even gebroken als zijn Engels droeg hij een liefdesgedicht voor over zijn gevoelens voor de schone Hamamat.

De sentimenten van een eenvoudige man, hopeloos verliefd op een vrouw jong genoeg om zijn dochter te wezen, zijn tenenkrommend. Tegelijkertijd maakt de wetenschap, dat achter die ongrammaticale clichés echt liefdesverdriet schuil gaat, het moeilijk om geen medelijden te hebben met Vesa, dorpshandelsman uit Tuuri.

Advertisements
This entry was posted in Paul Nijbakker, Standplaats Tornio and tagged , , , . Bookmark the permalink.

14 Responses to Merchant Blues

  1. Update:
    Naar verluidt zal de text van Vesa’s liefdesgedicht op rockmuziek gezet worden… Hamamat blijft onvindbaar.

  2. assyke says:

    found…
    jullie drietjes dan…

  3. cor verhoef says:

    Wat een prachtig, haast ontroerend verhaal Paul. En die foto…die maakt het helemaal af. Vesa verdrinkt in de schoonheinheid van Hamamat.

  4. Cor Verhoef says:

    Is die foto bij jou thuis genomen?

  5. Paul Nijbakker says:

    @Assyke,
    We zijn nog druk bezig met de verhuizing, als we op orde zijn gaan we op zoek.

    @Cor,
    Mijn keuken is een stuk kleiner, maar mijn ega is even mooi (vind ik).

  6. Rob Alberts says:

    Zondags geniet ik vooral van alle Ghanese koninginnen die voorbij komen op hun weg naar de kerk.
    Trots en prachtig gekleed, ja Ghanese vrouwen zijn sprookjesachtig.

  7. Nicholas H. Carter says:

    Gflctrd met de nieuwe stek mannen! (Bookmarked)

  8. de stripman says:

    Mooi en tragisch verhaal…

  9. Bedankt voor alle reacties nog. Het bloggen zal weer langzaam op gang komen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s