DE BOEDDHIST EN DE BMW…

Vanmorgen vroeg liep ik naar de receptie om te kijken of er post voor ons was. De post voor alle bewoners van het apartementen complex ligt op volgorde van binnenkomst in een plastic postmandje. Geen brievenbussen hier en dus ook geen post notariele discretie.

Zo kwam ik er dus achter dat talloze huishoudens die onze lang niet onaardige flat bewonen, tot aan hun haarkruin in de schulden zitten.

Holy fuck: Enveloppen met de logo’s van Visa, Mastercard, Diner’s Club, Amex, nog meer Amex, Incasso bureaus, Tops Retail, Toyota, Simm’s Finance Systems, Honda, Tesco Lotus Retail, nog meer Visa, Money Gram, Easy Pay, Easy Access, honderden envelloppen van financierings maatschappijen, automerken, incasso bureaus en andere witteboorden loan sharks…

Ik ben mijn camera gaan halen om een paar kiekjes te schieten van de auto’s die geparkeerd stonden op het parkeer terrein.

Die parkeerplaats staat op zondag doorgaans vol met fonkelnieuw Japans aankomend schroot, Amerikaanse Chevy’s en hier en daar een BMW en een Benz. De ene patsbak nog nieuwer dan de andere. Thais ruilen hun auto na een jaar meestal in tegen een spliksplinternieuw model.

Ik heb een tijdje terug toen ik niets anders om handen had, eens uitgerekend wat zo’n auto nu werkelijk kost.

Een beetje auto kost nieuw al gauw een miljoen baht. ( 25000 euro) Dan hebben we het over een Toyota. Van dat geld neem ik onbekommerd zeventien jaar taxi’s en taxi-motorfietsen naar mijn werk, naar vrienden, kortom overal waar ik maar wezen wil. Voor intercity trips neem ik voor datzelfde geld de bus of het vliegtuig.

De prijs van een nieuwe auto ligt in Thailand ongeveer net zo hoog als in Nederland. Waarom in godsnaam een auto?

De status gevoeligheid van de Thais grenst aan het absurde. De meeste bewoners van onze flat zijn twintigers en jonge dertigers, die aan het begin van de carriere staan die zij vandaag de dag voor ogen hebben. Ze verdienen meestal een salaris tussen de 600 en 800 euro per maand en zijn betrekkelijk hoog opgeleid. Hun kamer in onze flat waarin ze bivakeren, daar kun je je kont niet in keren, omdat daar ook nog eens een beest van een tweepersoons bed staat geparkeerd.

Aan de enveloppenmand bij de receptie te oordelen kopen ze alles op afbetaling en zijn dus loonslaven pur sang. Het comfort van de Toyota, doet ze dagelijks, wanneer ze in de file staan, die onaangename gedachte even vergeten, het feit dat de auto van de bank is en niet van hen, gemakshalve maar even wegwuivend.

Bedrijven hebben natuurlijk niets liever dan werknemers met een enorme schuldenlast op hun iele schouders. Die zijn meegaand en zullen het niet in hun hoofd halen om hun middelvinger op te steken naar hun office manager wanneer die ‘vraagt’ om dit weekend door te werken. Ontslag zou een ramp betekenen en vroege promotie is van levensbelang. “Bend over and take it like a man!”

De vriendelijke medebewoners van ons apartement, zijn allemaal genaaid. En ze vinden het niet erg, want ze zijn immers allemaal genaaid en gedeelde smart is halve smart…

Foto’s: Ik

Advertisements
This entry was posted in BKK Calling, Cor Verhoef. Bookmark the permalink.

2 Responses to DE BOEDDHIST EN DE BMW…

  1. Anton says:

    De bereidheid van de mensen om zich te laten naaien is inderdaad verbluffend.

  2. Cor Verhoef says:

    Tja Anton, en zeker wanneer je bedenkt dat deze vorm van naaien niets te maken heeft met goeie sex 😉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s