Anggun, een Wereldzangeres

PaulTer illustratie van de exotische verleidelijkheden waaraan een heer in den vreemde letterlijk bloot kan staan, had de heer TerBuyl in zijn recente baboeblog een fraaie foto van een Indonesische schone afgebeeld. De dame op de foto is de zangeres Anggun en als wederdienst voor het gebruik van haar beslist palatabele beeltenis wil ik in dit blogje een beetje reclame maken voor haar en haar muziek.

Boh tea, gold blend, tegenwoordig via het Internet verkrijgbaar (hoef je niet naar dat moslimland)Ik leerde Anggun kennen toen ik in 1997 op het vliegveld van Kuala Lumpur (hoofdstad van Maleisië; je weet nooit wie er meeleest) op terugweg naar de Lage Landen na een ruig bezoek aan voornoemde heer Terbuyl, welke toen nog resideerde aldaar, mijn resterende Ringgits wilde verbrassen. Mijn favoriete Boh thee had ik al ingeslagen en ik zocht naar iets anders lokaals. In de muziekshop vond ik een cassettebandje (een historische geluidsdrager, welke geschikt was voor opname en afspelen via een zogenaamde cassettebandspeler; je weet nooit wie er meeleest) van het album Anggun. Ik had nog nooit gehoord van Anggun, maar de dame op de omslag zag er zeer tropisch uit en ik had geld over…

Het album was genoemd naar de Indonesische zangeres Anggun Cipta Sasmi en de versie in kwestie was een speciale uitgave voor de Maleisische en Indonesische markt, met nummers in het Engels, Frans en Bahasa, waaronder haar wereldwijde hit ”Snow on the Sahara”. De muziek vertroostte mij tijdens het wachten voor de gate, totdat de batterijen van mijn walkman (voorloper van de iPod; je weet nooit wie er meeleest) de geest gaven.

Deze clip in het Frans is weliswaar wazig maar ik vind hem toch beter dan de engelstalige versie.

Ik leerde later dat Anggun al op jonge leeftijd razend populair was als popster in Indonesië. Haar stage persona was dat van een wilde rockbabe, maar thuis werd ze door haar vader nogal kort gehouden. Op twintigjarige leeftijd besloot Anggun daarom haar vleugels uit te slaan en met haar thuis niet geaccepteerde geliefde naar het buitenland te vertrekken. Ze woonde eerst een jaar in Londen, maar kreeg daar geen voet aan de grond. Daarna overwoog ze het in Nederland te proberen, maar gelukkig koos ze voor Frankrijk (de Hollandsche kneuterigheid zou toch niks voor haar geweest zijn). In Parijs vond ze wel het oog en oor van de juiste personen en in 1997 lanceerde ze haar eerste internationale album dat in vele landen hoog scoorde. Daarmee werd ze de eerste Aziatische artiest die internationaal breed doorbrak. Het was de special issue van dát album dat ik in Kuala Lumpur op de kop had getikt.

Inmiddels zijn we één kind, twee huwelijken en zo’n vier albums verder. Anggun is nu in Frankrijk een gevierd artiest en neemt regelmatig deel aan TV-gala’s en dat soort goedbedoelde obligatoire ongein. In haar thuisland Indonesië is zo nog steeds mateloos populair bij de jeugd (en haar nummers zijn vaste prik voor de deelnemers aan de Indonesiche Idols), maar door de islamisten wordt ze verguisd vanwege haar liberale opvattingen en levensstijl. Voor de blote foto, welke de aanleiding vormde voor dit blogje, zou ze in Indonesië voor de rechter gedaagd kunnen worden onder de recentelijk aangenomen anti-porno wet (die door de islamisten zeer ruim uitgelegd wordt). Zelfs traditionele klederdrachten die (vrouwelijke) navels onbedekt laten zijn al verboden en de volgende clip van Anggun is daarmee dus in haar thuisland, strikt genomen, illegaal.

Ik heb weer gekozen voor de Franstalige versie van het nummer (Un geste d’amour), omdat ik dat zelf het lekkerst in het gehoor vind liggen. Het bestaat ook in het Engels en het Bahasa.

Overduidelijk zeer aanstootgevend met die geklede vrouwen op de hoeken, weg ermee!Een andere populaire Indonesische artiest, Nazril ”Ariel” Irham, riskeert nu tien jaar cel, opgeleukt met stokslagen, omdat twee sextapes van hem met voormalige vriendinnen, soapsterretjes uit de Indische tegenhangers van GTST, naar het Internet zijn gelekt door een louche laptopreparateur. Waarom mensen zich zonodig moeten filmen tijdens het neuken weet ik niet (dat zal wel weer mijn schrijnend gebrek aan fantasie zijn), maar zulke draconische straffen staan niet in verhouding tot de ernst van het vergrijp. Hoe dan ook gaat het de islamisten niet om de goede zeden, maar om macht over de bevolking en met name over de vrouwen. Hun gefulmineer tegen de vele uiteenlopende traditionele klederdrachten die Indonesië rijk is strekt zich zelfs uit tot afbeeldingen ervan; een Indonesiche beeldenstorm is aanstondende (het standbeeld van een bekend Indonesisch beeldhouwer, rechts, werd na protesten van islamisten verwijderd van het (privé!) terrein waar het stond vanwege de ”aanstoot” die het gaf. (De aanstoot lag vooral in het feit dat het door een niet-moslim was neergezet.)

Dit laatste heeft niet direct met Anggun te maken, maar het maakt duidelijk waarom ze zich in het libertijnse Frankrijk beter thuisvoelt.

Is u geïnteresseerd geraakt in deze artieste? Er zijn heel veel nummers van Anggun via YouTube te beluisteren.

Advertisements
This entry was posted in Kunst / Muziek, Paul Nijbakker and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Anggun, een Wereldzangeres

  1. Pingback: De Baboe van mijn Vader | Het Triumviraat

  2. Pingback: Lady bah bah | Het Triumviraat

  3. Pingback: Recapitulatie | Het Triumvieraat

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s