OVER REIZEN IN BELIZE…

CorReizen in Belize gaf mij vaak het gevoel te zijn beland in het diepe Zuiden van de VS in de jaren ’30 van de vorige eeuw.

De stoffige wegen die zich door het spaarzaam bevolkte vlakke land slingeren. Houten huizen waar oude creolen met verweerde strohoeden in lome schommelstoelen op de veranda over Afrika dromen. Stokoude Dodge trucks met ronde vrouwelijke vormen die in een slakkegangetje aan je voorbij rijden met een rits kinderen met bestofte gezichten en fijngeknepen ogen tegen de laagstaande zon in de laadbak. Nondescripte scheefgezakte houten bouwseltjes met een uithangbord “COOL SPOT”, het paste allemaal in het beeld dat ik had van het door de crisisjaren geteisterde Zuiden van Amerika. Alleen de palmen en mangobomen hadden zichzelf uitgenodigd en verwrongen het beeld enigszins

Hummingbird Highway

Takin’ it easy aan de Hummingbird Highway. “Highway” is misschien een enigszins geflatteerde naam voor dit uit de kluiten gewassen pad…

Liften is de beste manier om door het binnenland van Belize te reizen. Er rijden zo weinig auto’s dat, wanneer je eindelijk een stofwolk aan de horizon ziet en er een oude pick-up aan komt pruttelen, je altijd meegenomen wordt. Door een Mennonietenfamilie bijvoorbeeld.

De truck komt piepend tot stilstand en de bestuurden, met een kolossale diepbruinverbrande arm leunend uit het opengedraaide raampje vraagt:

“Donde vas?”

“A la costa” (naar de kust).

Dit mennonietengezin, met vijf kinderen achterin en een wellicht zwangere vrouw naast de robuuste bestuurder, zijn van oorsprong Mexicaanse Mennonieten en spreken naast Plattdeutsch, gewoonlijk Spaans met vreemden.

“De donde eres?”

“Holanda”

Er krult langzaam een glimlach om de mond van dit godvruchtige werkpaard. “Niederlande!!? De vrome reus gaat meteen enthusiast over in Plattdeutsch tegen zijn vrouw terwijl hij met zijn vlakke hand een paar keiharde klappen op het portier geeft, dat al een aantal deuken vertoont, wellicht getuigen van ontmoetingen met andere Nederlandse lifters. Hij geeft ons een knipoog en met een korte achterwaardse ruk van zijn hoofd geeft hij aan dat we in de laadbak kunnen klauteren. Is het geen Ruud Gullit dan is het wel Menno Simonsch, de Friese stichter van de eerste Mennonietenbeweging, die garant staat voor een warm welkom van Nederlanders in de vreemde.

We werden afgezet bij een afsplitsing waar een smalle onverharde weg naar Hopkins leidde, een Garifuna dorp aan de Caribische zee.

Over de Garifuna meer in een ander blog.

https://i2.wp.com/www.hamanasi.com/uploaded_images/Project-Aware_7-751216.JPG

Garinugas, afstammelingen van Arawak indianen en gedeporteerde slaven van het Caribische eiland St. Vincent, op het strand van Hopkins…

Foto’s: Helaas van het Internet moeten plukken. Ik ben veel materiaal kwijtgeraakt

9reacties
cor verhoef15-08-2010 08:23

Ik geloof waarempel dat versgeschreven blogs niet meer naar het Siberie van Blogland verbannen worden, maar onze overige 200 berichten staan nog steeds te verpieteren op VKreizen.
antoinette duijsters15-08-2010 09:39

Weer fraai geschreven.
paco painter15-08-2010 10:01

Altijd al naar toe gewild
Aad Verbaast15-08-2010 10:16

Naar aanleiding van je blog toch even verder gelezen op wikepedia over Belize. Ik moet bekennen dat ik niet eens precies wist waar het lag. Bijzonder land.
Mooi blog, graag gelezen!
cor verhoef15-08-2010 10:31

@ Antoinette,Met alle plezier gedaan.

@Paco,

Wat let je? Ab past wel op de winkel en mevrouw Painter zal zich ongetwijfeld ook kostelijk vermaken.

@Aad,

Het is een prachtig, vreemd land en heeft overeenkomsten met andere ‘backwaters” als Guyana en Suriname. “Lege” landen hebben me altijd gefascineerd. Er wonen maar 300.000 mensen in het hele land dat een oppervlakte heeft van Israel (daar houdt de vergelijking meteen op)

groet,

cor

Paul Nijbakker15-08-2010 13:02

Op een bevolking van slecht enkele hondrdduizenden zielen kunnen die Mennonnieten dan nog een flinke hap uitmaken. Het is typerend voor dit soort sekten dat ze zo elitair en exclusief geworden zijn dat ze niet aan zieltjeswinnen doen (de Laestadianen ook niet) en dat is wel zo prettig.
cor verhoef 15-08-2010 13:47

@Paul,Er wonen ongeveer tienduizend Mennonieten in Belize, 3% van de totale bevolking. Ze nemen de hele zuivelproduktie, en produktie van huismeublilair voor hun rekening. Daarnaast zijn zij als mieren werkzaam in het onderhoud en reparatie van heavy duty motoren voor tractoren,18 wheel trucks en farming equipment.
Ik heb een 15-jarige knul meegemaakt die in zijn eentje de hele motor van een dorsmachine, uit elkaar en weer in elkaar zette, onderwijl onderdelen vervangend. Hij werkte 13 uur aan een stuk door.

lebonton16-08-2010 08:46

en als je zo over het lijken op het zuiden van amerika schrijft, maak je me ook nieuwsgierig naar de muziek in belize.

cor verhoef 16-08-2010 10:30

@Lebonton,In mijn volgende blog zal ik daar onder andere over schrijven met wat links naar vrolijke “punta rock”.
Hank Williams en andere Country & Western hoor je wel, maar wordt voornamelijk gedraaid door Amerikaanse expats.

Advertisements
This entry was posted in Cor Verhoef, Reisimpressies and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s