DE THAISE ROODHEMDEN: EEN FENOMENALE PARADOX.

De huidige politieke ontwikkelingen in Thailand doen menige blogger en niet-blogger -laten we dat onderscheid wel blijven maken alstublieft- in Nederland op hun achterhoofd krabben en dat is niet verwonderlijk wanneer je weet dat 2 weken geleden een Thaise onder-minister publiekelijk verklaarde: “Nobody understands Thai politics, including me”.

De Thais kunnen opgelucht ademhalen; hun land is in capabele handen.

Toch ga ik hier proberen de onder-minister de loef af te steken door een poging te wagen de huidige impasse in het land te verklaren.

Om impasses te verklaren kun je het beste altijd beginnen om de bewuste vervelende situatie in een historisch en sociaal-economisch perspectief te plaatsen. Geloof me, dat helpt.

Thailand is eeuwenlang een agrarisch-feodale staat geweest waar de absolute monarch de lakens uitdeelde. Bijna 90%van de bevolking beulde zich dagelijks af op een gepacht stuk land dat in het bezit was van een grootgrondbezitter met blauw bloed. Er lopen ook vandaag de dag nog aardig wat blauwbloed-Thais rond, een gevolg van “gaat heen en vermenigvuldigt U” drang van Koning Chulalongkorn die 72 kinderen op de wereld zette. Thais van adel hebben allemaal hetzelfde bijvoegsel in hun achternaam: “Na Ayudya”. Zo herkennen wij in Nederland adelijke types aan namen als “Van Tast Tot Zeveren” of “Van Hier tot Gunter”.

Ik dwaal af.

In 1932 werd in een bloedeloze coup de absolute monarchie afgeschaft en een constitutionele monarchie geinstalleerd met een parlement en een koning met een voornamelijk ceremoniele functie.

Dat de huidige, immens populaire koning, meer dan 1 vinger in de pap heeft, is weer een heel ander verhaal.
Vandaag de dag, 78 jaar en 18 coups later, kun je stellen dat Thailand, hoewel geclassificeerd als een ‘middeninkomen land”, een natie is met een van de grootste inkomensverschillen ter wereld. Volgens cijfers van de Wereldbank bezit 11% van de bevolking ruim 80% van alles wat er te bezitten valt. De overige 89% moet het doen met de 20% kruimels.

Wanneer je door Bangkok wandelt zal het de gemiddelde blogger en niet-blogger -het onderscheid zit er goed in- opvallen hoeveel Mercedessen, BMW’s, Audi’s en Porsches rondrijden en de SUV’s (Stupid Useless Vehicle) zijn helemaal niet te tellen.

Het geld zit in Bangkok en de macht zit in Bangkok.

Dat viel een zakenman/politicus genaamd Thaksin Shinawatra eind jaren ’90 erg op. Wat hem ook opviel was dat er, hoewel er in Bangkok veel kiezers wonen, op het verarmde platteland in het Noordoosten en Noorden van het land nog veel meer kiezers woonden. Kwaaie, door de politiek genegeerde kiezers met een afkeer van alles wat met de Bangkokiaanse elite te maken had.

Thaksin kreeg opeens een idee…

(wordt vervolgd)

Advertisements
This entry was posted in BKK Calling, Cor Verhoef. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s