Opknopen, onthoofden ende vierendelen

Paul“Ze moste ze allemaol kepotschiete!” is een veelgehoorde kreet waarmede de gewone man zijn misnoegen uit over zaken waar hij geen invloed op heeft. Deze zaken betreffen meestal overheidsoptreden dat zich afspeeld in de achtertuin of de schamele portemonnaie der simpele burger. Wie deze “ze”, die men in de uitspraak allerlei akeligs toewenst, eigenlijk zijn is nooit helemaal duidelijk, maar het mileu waarin de leuze gebezigd wordt is dan ook niet bijzonder bedreven in het onderscheiden van nuance. “Ze” zijn evenwel overal, maar altijd ongrijpbaar. Ze zijn schimmige groeperingen, die gaan onder onduidelijke namen als illuminati, vrijmetselaars, satanisten, de Katolieke Kerk, de overheid of de buren om maar een losse greep te doen. Wie ze ook zijn, ze zijn erop uit om het de kleine man zo lastig mogelijk te maken. Ze zitten altijd achter verandering van de status quo, welke de brave burger zo op prijs stelt, en altijd met duistere, medogenloze motieven.

Ik weet wie ze zijn, althans voor mij en op dit moment. Ze zijn erg machtig, wanen zich onaantastbaar en hun arrogantie is grenzeloos. Ze zijn Microsoft, het schoolvoorbeeld van waar het VOC élan toe leiden kan. De multinational die onverzadigbaar monopolies nastreeft en die met alle wettelijke en onwettelijke middelen verdedigt.

Het gaat mij om mijn oude trouwe computertje, dat me al 10 jaar van dienst is. Het is niet erg krachtig vergeleken met moderne machines. Het heeft maar een fractie van de geheugenruimte van zo’n moderne machine. En daar wringt hem de schoen. Er staan niet veel programma’s in mijn PC-tje en theoretisch zou het apparaat dan ook lustig kunnen blijven doorkachelen tot het moment waarop de harddisk de geest zou geven of een ander hardwarefalen zou optreden. Echter, dat is niet naar de zin van Microsoft, de kampioen van shoddy goods. Producten die snel stuk gaan dwingen consumenten een beroep te doen op reparatiediensten of nieuw aan te schaffen, wat een grotere revenu oplevert. Het is heel simpele economische mathematica. In een markt met open standaarden en vrije concurrentie, betekent dit dat vele klanten overstappen naar de competitie, maar in een markt beheerst door een monopolie is dat risico zeer klein. De monopolist kan zijn producten met woekerwinsten verkopen en een deel van die winsten gebruiken om via dure PR en spin een imago van een vriendelijke, eerlijke en sociale onderneming uit te dragen. Sinds de jaren 80 loopt Microsoft achter de ontwikkelingen aan, hun producten zijn als Amerikaanse auto’s, kolossale slurpers van resources die en met veel accessoires zijn opgesmukt zodat je niet ziet dat het nog steeds dezelfde oude, krakkemikkige technologie is als van tien, twinting jaar geleden; veel verpakking, weinig substantie.

Lange tijd deed Microsoft geweldige zaken door het ene gebrekkige product te vervangen met het volgende gebrekkige product, marginaal beter, maar altijd gepresenteerd als de oplossing voor alle problemen van het eerdere product, problemen die het bedrijf tot dan toe lustig onder de mat geveegd had. U heeft er allemaal mee te maken gehad. Windows 3 ging Windows 95 kwam, 95 ging en 98 kwam, en daarna Millenium, NT en 2000.

Toen overkwam Microsoft evenwel een ongeluk, ze lanceerden een product dat goed genoeg was, verre van perfect, maar er viel mee te werken. De consument wilde niet van dit product afstappen. Het eropvolgende product was zo’n opgezwollen obesitas-gedrocht dat het de meesten zou dwingen van PC te wisselen. Toen de reclame niet werkte, en dreigementen niet hielpen, besloot de multinational tot een sluwere aanpak. Als onderdeel van het product hadden zij een automatische updateservice ingebouwd, om de vele gapende gaten in het produkt tussentijds af te kunnen  plakken. Deze service, die tegelijkertijd kon worden gebruikt om de consumenten te bespioneren, kon ook worden aangewend om de consument te dwingen over te gaan naar een nieuwe PC, die uiteraard der zaak vergezeld zou gaan van een nieuw Microsoft product. Een euvel plan dat ten uitvoer werd gelegd na de lancereing van de opvolger der opvolger: Allereerst kondigde men aan het oude product niet meer te verkopen, daarna begon men de nietsvermoedende consument te bestoken met updates, de ene na de andere, meer dan 100 megaytes per keer, meer dan 2 gigabytes (voorzichtige schatting) in een jaar. Het resultaat van dit offensief was dat de harddisks van de hinderlijke consumenten vol begonnen te lopen met “security updates” die bij nader inzien vooral cursor animaties en andere nutteloze, ongevraagde ongein bleken te bevatten. De grootte van de C: drive waarop Microsoft Windows als vanouds prijkt was door de jaren heen sowieso kunstmatig klein gehouden, opdat dit fenomeen zich maar sneller voor zou doen.

Nu ben ik niet even hulpeloos als vele andere eindgebruikers. Ik haal alles uit de kast om mijn C: drive vrij te houden van rotzooi (vele gebruikers kennen de Disk clean-up functie niet eens). De persoonlijke folders en alle applicaties staan on mijn D drive. De C: drive heeft eigenlijk enkel nog Windows en geaffilieerde programmas en die zijn tijdens de levensduur van deze PC gegroeid van ongeveer drie gigabytes naar een omvang die de gehele C: drive vult. De afgelopen weken ben ik constant in de weer om alles wat ik niet wil af te voeren van de C: drive, maar er is een limiet aan wat je kan kaltstellen zonder de PC zelf te vermoorden. En telkenmale wanneer ik weer een paar honderd megabytes had vrijgemaakt was er binnen een dag een nieuwe update daar, welke zich ook nog installeerde zonder om mijn toestemming te vragen en, floepens, weg was de vrije ruimte. Ik zeg u, het is een samenzwering! We moeten en zullen het nieuwe product van Microsoft kopen, zoniet goedschiks, dan maar kwaadschiks. En alles wat ik in machteloze woede kan doen is iedereen die voor Microsoft werkt naar de meest onplezierige oorden te wensen alwaar zij blootgesteld zullen worden aan de meest misselijkmakende martelingen waar de Spaanse inquisitie nog een puntje aan kan zuigen en nog veel erger.

Het onverteerbare is dat de slinkse campagne van die corporate anti-christ nog werkt ook. Ik zou vandaag nog overstappen op Linux, ware het niet dat ik voor mijn werk bepaalde Microsoft programma’s nodig heb. Dus ga ik met zware tred de electronica winkels af op zoek naar een vervanger voor mijn oude PC-tje, maar met een hoofd vol moordzuctige gedachten. Ze moste ze…

Advertisements
This entry was posted in Jeremiades, Paul Nijbakker and tagged , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Opknopen, onthoofden ende vierendelen

  1. Robert Marievoet says:

    Voraleer je wad op internet brengd, moed je leeren fautloos schreiven

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s