EERST ALMERE ZIEN, DAN STERVEN…

CorIk ben me van de week ontzettend gaan interesseren voor Almere. Ik ben er nog nooit geweest, laat staan dat ik er gewoond heb, maar ik ben een enorme liefhebber van moderne geschiedenis en dan moet je bij Almere zijn. Ik ben namelijk nog eerder geboren dan Almere en ik ben JONG, kun je nagaan.

Om nu een beetje beslagen ten ijs te komen alvorens een blog over Almere te schrijven, besloot ik wat onderzoek te verrichten en kwam automatisch uit op de officiele website van de gemeente Almere. De Engelstalige versie leek me het beste, want reken maar dat Almere de internationale pers haalt morgen. Voor alles is er een eerste keer.

Wat biedt de Engelstalige website van de Gemeente Almere?

Niets. Je kunt klikken wat je wilt maar na elke klik zie je slechts een wit veld. Is dit een teken aan de wand? Witte velden als analogie voor een witte bevolking? Of is de Gemeente Almere alvast aan het oefenen in censureren?

Dus naar Wikipedia. Tamelijk veel informatie dat wel, maar meer van de tabellenaard. Wat me intrigeerde was dat Almere in 1975 zesenveertig inwoners telde, maar dat het eerste huis gereed was in 1976. Die zesenveertig mensen moeten dus de bouwvakkers geweest zijn, die bezig waren dat huis te bouwen, anders kan ik dergelijke raadselachtige cijfers ook niet verklaren.

Een ander raadsel is wie er destijds besloot om er ook daadwerkelijk te gaan wonen: “A windswept, desolate no-mansland where only the dead know peace”, schreef William Burroughs al tijdens zijn donkerste junkiedagen.

Toch was er een bevolkingsgroep die een dergelijke plek wel zag zitten: Amsterdammers. Hele volksstammen verlieten in die dagen de Pijp en de Jordaan om zich vol overgave te vestigen in identieke huizen omdat “de strate so lekker galleme”, perfect natuurlijk voor een spontane vertolking van een van de liedjes uit het werk van Johnnie Jordaan en tante Greet.

Nu, 35 jaar later is de bevolking van Almere aangezwollen tot een krappe tweehonderdduizend en een deel daarvan is -as we speak- druk doende om Almere de wereldpers in te stemmen.

Het stadswapen van de stadWilliam Burroughs draait zich in zijn graf om…

Het wapen van Almere…tis maar dat je ‘t weet..

Advertisements
This entry was posted in Cor Verhoef, Jeremiades and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s