METABLOG; PAUL, JIJ GEMENE, SMERIGE, SNEEUWSCHUIVER!

Mijn blogcollega Paul, die in het permanent stijfbevroren Fins platte lapland domicileert en daar met een satanisch genoegen enorme bergen poedersneeuw fotografeert, liet in zijn laatste blog blijken dat zijn twee andere Triumvennoten, de heer Ed ter Buil en mezelf uiterst beklagenswaardige figuren moeten zijn, omdat wij koelkasten nodig hebben voor ijsblokjes en deze niet uit deze of gene rivier kunnen hakken.

Waarde lezer, hier komtie; de Moeder aller Metablogs. Met aansluitende enquette.

Een dag uit het leven van me eigen….

Terwijl de lauwwarme bries met de ivoorkleurige gordijnen speelt die voor het openstaande slaapkamerraam hangen, open ik mijn ogen die knipperend wennen aan het milde ochtendlicht van de zonnestralen die langs de gordijnen onze slaapkamer in dansen. Mijn vrouw slaapt nog. Ze heeft dezelfde glimlach op haar mond die mij betoverde toen ik haar voor het eerst zag. Geruisloos stap ik uit bed, rek mij uit en kijk op de kalender. Een vrije dag. Het is Maha Buchsa dag, een Boeddhistische feestdag. Een van de talloze vrije dagen die mijn bestaan als docent op een Thaise middelbare school teisteren…

Ik neem een verkwikkende douche. De badkamer wordt bedwelmd door geuren van jasmijn en lavendel die vanuit de tuin door de wind in de hoogzwangere lucht naar binnen drijven.

Ik knoop een sarong om en begeef mij naar de veranda die rond het hele huis loopt. Ik daal de trap af en loop de tuin in richting een trosje vingerbananen die lijken te smeken; ‘pluk ons, pluk ons’. Ik negeer de smeekbede en draai me om. In de rode brievenbus ligt een witte enveloppe te lonken. Terijl het gezang van de vogels in de tuin iets afgenomen lijkt te zijn loop ik naar de brievenbus en haal de brief eruit. Het is een waterrekening. Ik open de enveloppe, haal de brief eruit, vouw hem open en lees:

Weledeldoorluchtige Heer Verhoef,

Als CEO van het waterbedrijf van Bangkok is het mijn droeve plicht U deze waterrekening te sturen. Door de aanhoudende zonneschijn van de afgelopen maanden is Uw waterverbruik toegenomen met 23%. Er rest mij niets anders dan U te vragen om deze rekening van 83 baht ( 1 euro 39) binnen veertien dagen te voldoen.

Mocht U vragen hebben kunt U mij bellen op mijn telefoonnummer dat U opgeslagen heeft in Uw mobiele telefoon.

Met de Meeste hoogtachting,

Dr. Pirawat Simsikul.

‘Wat attent’ denk ik en begeef mij terug naar het huis alwaar ik een schijf watermeloen uit de koelkast haal.

Ik loop terug naar de veranda en zet de cd speler die daar staat aan en mijn tanden in de watermeloen. De lome tonen van Norah Jones winnen het van de hoge uithalen van de pirouettevogel die mijn dagelijkse opstaritueel begeleiden.

‘Wat zullen we vandaag eens gaan doen’, mijmer ik. Naar het park, besluit ik, maar niet voordat ik eerst de geschiedenis van de sneeuwschuiver opgegoogled heb….

Waar woont U liever?

a) In een Thais huis

b) In een Fins huis

c) In Nieuwegein

d) Weet niet

Paul, nu jij weer, jij multi-bulti ( wist U dat je in Lapland in de zomer helemaal de tering gestoken wordt door miniscuul kleine pleuresmugjes) sneeuwschepper…

Je amigo,

cor

Wat een narigheid hier….

Dit nooit meer…..

Advertisements
This entry was posted in BKK Calling, Cor Verhoef. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s