Ongemakkelijke stoelgang

EdNa het bekijken van het BVN journaal, hedenavond, kon ik de verleiding niet weerstaan een ferme Ed ter Buil waardige blog te schrijven.
En dan heb ik het uiteraard over het aangekondigde besluit van Air-France/ KLM om (te) dikke mensen te laten betalen voor een extra stoel.

Eerst dacht ik nog dat het om een 1 april grap ging, maar daarvoor is het duidelijk nog te vroeg in het jaar. Nee, het is echt. Eindelijk is het dan zover, de dikkerts worden vanaf nu geweerd als ze proberen het luchtruim te kiezen! Het aangeven criterium voor wie een dikkert is en wie niet is het feit of hij of zij, na zichzelf in de stoel te hebben geperst, de tussenleuning nog kan bewegen; is dat niet het geval, dan zal de overmaatse speklap een extra stoel moeten betalen, tenzij er nog stoelen vrij zijn in het toestel.

Vette stoelgangpad

Ongemakkelijke stoelgangpad

Ik onderschrijf deze maatregel volledig, en ik ben ervan overtuigd dat eenieder die ook wel eens naast zo’n olijke vetkwab heeft gezeten, gedurende 11 uur, op weg naar Singapore, het met me eens zal zijn. Je kent het beeld ongetwijfeld: jouw bovenmaatse buurman (of vrouw) blubbert met zijn overgewicht over de gezamenlijke stoelleuning, hij heeft duidelijk niet genoeg aan 1 stoel, waardoor jij in feite met een halve stoel genoegen moet nemen. De wat meewarig blikken van het cabine personeel, al voor take off, in jouw richting, bevestigen je vermoeden dat het voor jou een zeer lange en oncomfortable vlucht zal worden. Onderhandelen over de prijs van een halve stoel zit er niet in; derhalve weg met de 200+ ponders!

Laten ze een ander vervoermiddel kiezen! Maar dan liever niet de boot, lijkt mij. Het is evident dat ook aan dat vervoermiddel risico’s kleven als te veel corpulente types zich aan boord van een willekeurig schip bevinden. Als het buffet zich aan stuur- of bakboord bevind is kapseizen of, zelfs zinken, heel wel mogelijk, met name als het een stevige avondmaaltijd betreft.

Ook de autoriteiten verantwoordelijk voor de luchtveiligheid zullen dit moedige besluit van Air-France/ KLM onderschrijven. Een aantal jaren geleden waren er een aantal aircrashes het gevolg van het overschrijden van de MTOW [Maximum Take off Weight]. Dit had te maken met het feit dat de piloten in de weight & balance sheets nog steeds uitgingen van een gemiddeld gewicht van een volwassene van 150 pond, terwijl, zeker in Amerika, het gemiddelde gewicht daar flink boven lag. Als direct gevolg hiervan, minder bagage, minder stoelen, en/of ook nog meer brandstofverbruik. Zodoende heeft de oversized medemens naast een heel grote fysieke voet, ook nog een flink grote carbon footprint.

Het credo voor de vetnekken zal zijn: subiet afvallen, of voortaan alleen nog op trip via (vracht)auto of trein, en bovenal: Hulde aan Air-France/ KLM voor dit moedige besluit!

Ik heb gezegd.

Advertisements
This entry was posted in Ed ter Buyl, Vliegwerk and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s