VIVA MEXICO: HOME OF THE BRAVE (2)

De eerste etappe van onze revolutionaire reis, de vlucht naar New York, verliep zonder noemenswaardige incidenten. Je mocht toen nog gewoon roken aan boord en van Al Queda, Dick Cheney en George W. Bush had nog nooit iemand gehoord. Wat we niet wisten was dat toen we onze warme maaltijd geserveerd kregen, dat dat de laatste warme maaltijd zou zijn in een hele lange tijd. Als we dat hadden geweten, hadden we die rotzooi wel opgegeten…

Bij de Amerikaanse douane werd er van ons verlangd een hoogst eigenaardig vragenlijstje in te vullen. De Amerikanen wilden van ons weten of we ooit wel eens lid waren geweest van de Nazi-partij van Hitler? Zo niet, of zo ja, waren we dan misschien (ook) lid (geweest) van de Russi sche Communistische Partij? Ze waren ook heel nieuwsgierig naar eventuele explosieven. Of we die bij ons hadden? Dat bleek niet het geval. Rene was vergeten de handgranaten in te pakken, terwijl ik die wel degelijk op onze ‘what to take’ lijst gekrabbeld had.

Hadden we AIDS? Ik staarde even naar de vraag en betastte voorzichtig het puistje dat gedurende de vliegreis op mijn voorhoofd

gerezen was. Waren we homosexueel? Rene keek me even verlekkerd aan…

Een normaal mens beantwoordt dergelijke idiote vragen natuurlijk met een volmondig ‘ja’, maar douane beambten in het algemeen en die in de VS in het bijzonder hebben een zeer ongelukkige reputatie op het gebied van humor, dus krasten we alle ‘nee’ vakjes dicht.

“What’s the purpose of your visit?” bitste de moddervette douaniere, loerend langs de vetkwabben die het zicht vanuit haar nauwe varkensoogjes, bemoeilijkten.

“We’re on our way to Mexico” zeiden Rene en ik opgewekt in koor.

De oogjes van deze vrouwelijke Sumo worstelaar vernauwden zich nog verder alsof we zojuist hadden aangekondigt de Twin Towers te komen opblazen. Nijdig stempelde ze een maand-visum in onze paspoorten…Welcome to the Land of Milk and Honey…

De busreis was voornamelijk eentonig, ondanks de Indian Summer die in al haar duizelingwekkende bladerpracht door het busvenster te bewonderen was. Wat nog het meeste opviel was de griezelige hoeveelheid kerkjes die het landschap beprenkelden. Adventists of the Latter Day Saints, Presbytirians, Mormons. Jehova’s Witnesses, en verder nog een heel scala aan andere houten bidbouwsels leken door de hand van God in het landschap gekwakt. En in elke tuin wapperde de “Stars and Stripes”.

Wat ons ook opviel was de hemeltergende eenduidigheid van onze Amerikaanse mede-buspassagiers: honkbalpet, t-shirt, spijkerbroek, Wall-Mart gympen. Meer westwaards werden de gympen verruild door cowboylaarzen en de honkbalpetten maakten plaats voor cowboyhoeden.

Jongere vrouwen hadden zonder uitzondering hun pony naar weerskanten gefohnt en hadden dikke lagen felblauwe ogenschaduw aangebracht. De negerinnen waren allemaal moddervet, wat niet zo gek was aangezien er alleen gestopt werd bij fastfood ketens zoals McDonalds, Taco Bell, Denny’s, Wimpy’s, etc.

“Ze lopen hier honderd jaar achter” snoof Rene, terwijl met de kraag van zijn Paisley shirt speelde op het busstation van Little Rock in Arkansas. Op de achtergrond speelde Hank Williams jr. zijn kleffe country muziek.

Amerika maakte ons mismoedig.

We hadden vanuit Nederland een enorme stapel gesmeerde boterhammen meegenomen. In 1984 stond de dollar zo hoog dat we voor een Amerikaanse hamburger drie dagen in Mexico in een keizerlijk hotel konden slapen en we hadden ons voorgenomen zo weinig mogelijk uit te geven.

Toen we in de straten van Dallas onze laatste boterhammen opaten konden we Mexico al ruiken…

 

Een van de vele kerken in smalltown America…

Advertisements
This entry was posted in Cor Verhoef, Reisimpressies. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s