OVER HET LEED DER RIJKEN EN LOKALIZEREN…

Wanneer U denkt dat Nederlandse soaps zoals ‘Goede Tijden, Slechte Tijden’ van een godsgeklaagde kwaliteit zijn, qua belichting, script, acteerprestaties, enzovoort, dan nodig ik U bij deze uit in de keuken van Thaise entertainment industrie…

Thaise soaps ( “lakhon nam nao”) gaan altijd, zonder uitzondering, over het wel en wee van stinkend rijke families. De ‘acteurs’ en ‘actrices’ zijn eveneens afkomstig uit stinkend rijke families en worden ‘gecast’ wanneer zij in staat zijn om twee gelaatsuitdrukkingen uit hun hagelwitte poppegezichtjes te persen. Vooral mooie meiden die op elk gewenst moment van de dag hun onderlip kunnen laten trillen, zijn verzekerd van een hoofdrol.

Scripts volgen veelal dezelfde formule: Heldin (parelwit en zo dom als een telefoonboek) wordt verliefd op jonge, lichtelijk imbeciele held uit een arm gezin. Snode, schatrijke stiefvader met opgeplakte snor heeft zijn dochter inmiddels uitgehuwelijkt aan een cocaine-snuivende motorboy uit een ‘gegoede’ familie en, U voelt het al aan, “shit happens”.

Deze melodramatische drekproducties worden aan de lopende band geproduceerd en het kijkvolk bestaat voornamelijk uit mensen die niet parelwit zijn en zich dagelijks afvragen of zij de komende elecriciteitsrekening kunnen betalen. Altijd nog beter dan rijk zijn met een snode stiefvader, denken de straatarme soapfans.

Op onder andere deze wijze wordt in een land als Thailand de status quo gehandhaafd. Wat betekent dat het een land blijft met een van de grootste inkomensverschillen ter wereld. Keuterboeren denken: “Ik heb geen zin om in mijn Mazerati vergiftigd te worden door mijn  jaloerse, bloedverziekend mooie minnares. Laat mij maar lekker arm blijven. Ik heb die problemen niet”.

De andere wijze waarop de status quo gehandhaafd blijft is een wet die het verbiedt om zonder universitaire graad politiek actief te worden. Op die manier wordt 70 procent van de Thaisebevolking buiten spel gezet. So much for democracy. Maar ik dwaal af…

Beroepsmatig kijk ik dagelijks naar soaps, omdat mijn leerlingen er naar kijken. Een les wordt levendig en zaken worden voor deze dertienjarigen herkenbaar wanneer de cocaine-witte soap acteurs en actrices hun intrede doen in situatieschetsen. Bij leerlingen schieten de aandachtssprieten overeind zodra de namen van ‘Pancake’ en Ann Thongprasom vallen, beiden melkzuivere soapacteurs met het acteertalent van een gedresseerde aap.

In educatieve kringen noemen we dat ‘lokalizeren’.

Zouden de leraren Nederlands ook moeten doen:

Stel je eens voor, als leerling krijg je deze vraag voorgeschoteld:

“Amanda was een waardeloze columniste en daarom had de Volkskrant nog wel een plekje voor haar.”

‘waardeloze’ is in dit verband een,

a) Zelfstandig Naamwoord

b) Bijvoegelijk naamwoord

c) Aanwijzend voornaamwoord

d) Weet niet

Daar kunnen die kids toch niks mee? Welke breezerbabe of brugsmurf komt voor deze vraag zijn bed uit? Wie is die Amanda nou eigenlijk? Ze hebben niks met dat wijf.

Nee, dan liever zo:

‘Gerard Joling ramt zijn paarsgeaderde stootstamper diep in de walmende aars van Gordon’.

‘Stootstamper’ is in dit verband een,

a) Onwelvoegelijk lidwoord

b) Onbepaald ramtelwoord

c) Knisperend geslachtsdeelwoord

d) Weet niet

Kijk, DAAR kunnen die kinderen wat mee. Daar kunnen ze zich mee IDENTIFICEREN. Da’s belangerijk, IDENTIFICATIE en LOKALIZATIE.

Mijn leerlingen, die halen allemaal tienen…

Een troepje Thaise kijkcijferkanonnen

Advertisements
This entry was posted in Cor Verhoef. Bookmark the permalink.

2 Responses to OVER HET LEED DER RIJKEN EN LOKALIZEREN…

  1. Glaswerk says:

    Wie zijn Gerard Joling en Gordon?

    • Cor Verhoef says:

      Gerard en Gordon zijn twee Bekende Nederlanders, ook wel Bee-enners genoemd. Zij zijn bekend omdat ze minimaal tweehonderd keer per week met hun snufferd op de beeldbuis verschijnen. Dat is dan ook een vereiste om Bee-enner te worden; zo veel mogelijk met je ponum op tv komen. Daarom Willem, zijn jij en ik O-enners, Onbekende Nederlanders. Wij hebben genoeg fatsoen in ons donder om geen miljoenen mensen dagelijks lastig te vallen met ons ponem. We hebben een goede opvoeding genoten. Dat hebben we geleerd van onze ouders. Jezelf niet aan andere mensen opdringen.” Don’t outstay your welcome”, zeiden onze goede vaders altijd. En daar houden wij ons aan.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s